The Divan of Hafez

دیوان حافظ

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.

1. GHAZAL 1اَلا یا اَیُّهَا السّاقی اَدِرْ کَأسَاً و ناوِلْهاalā yā ayyuhā s-sāqī adir kaʾsan wa nāwilhā
2. GHAZAL 2صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟ṣalāḥ-e kār kojā o man-e kharāb kojā
3. GHAZAL 3اگر آن تُرکِ شیرازی به‌‌ دست‌ آرَد دلِ ما راagar ān Tork-e Shīrāzī be dast ārad del-e mā rā
4. GHAZAL 4صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا راṣabā be loṭf begū ān ghazāl-e raʿnā rā
5. GHAZAL 5دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا راdel mīravad ze dastam ṣāḥebdelān khodā rā
6. GHAZAL 6به مُلازِمانِ سلطان، که رساند این دعا را؟be molāzemān-e solṭān ke resānad īn doʿā rā
7. GHAZAL 7صوفی بیا که آیِنِه، صافی‌ست جام راṣūfī biyā ke āyene ṣāfīst jām rā
8. GHAZAL 8ساقیا برخیز و دَردِه جام راsāqiyā barkhīz o dardeh jām rā
9. GHAZAL 9رونق عهد شباب است دگر بُستان راrownaq-e ʿahd-e shabāb ast degar bostān rā
10. GHAZAL 10دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ماdūsh az masjed sū-ye meykhāne āmad pīr-e mā
11. GHAZAL 11ساقی به نورِ باده برافروز جامِ ماsāqī be-nūr-e bāde barafrūz jām-e mā
12. GHAZAL 12ای فروغِ ماهِ حُسن‌، از روی رخشان شماey forūgh-e māh-e ḥosn az rūy-e rakhshān-e shomā
13. GHAZAL 13می‌دمد صبح و کِلِّه بست سحابmī-damad ṣobḥ o kelle bast saḥāb
14. GHAZAL 14گفتم ای سلطانِ خوبان رحم کن بر این غریبgoftam ey solṭān-e khūbān raḥm kon bar īn gharīb
15. GHAZAL 15ای شاهد قدسی، کِه کَشَد بند نقابت؟ey shāhed-e qodsī ke keshad band-e neqābat
16. GHAZAL 16خَمی که ابرویِ شوخِ تو در کمان انداختkhamī ke abrū-ye shūkh-e to dar kamān andākht
17. GHAZAL 17سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوختsīne az ātash-e del dar gham-e jānāne besūkht
18. GHAZAL 18ساقیا آمدنِ عید، مبارک بادتsāqiyā āmadan-e ʿīd mobārak bādat
19. GHAZAL 19ای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست؟ey nasīm-e saḥar ārāmgah-e yār kojāst
20. GHAZAL 20روزه یک‌سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاستrūze yek-sū shod o ʿīd āmad o del-hā barkhāst
21. GHAZAL 21دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاستdel o dīnam shod o delbar be-malāmat barkhāst
22. GHAZAL 22چو بشنوی سخنِ اهلِ دل، مگو که خطاستcho beshnavī sokhan-e ahl-e del magū ke khaṭāst
23. GHAZAL 23خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماستkhiyāl-e rūy-e to dar har ṭarīq hamrah-e māst
24. GHAZAL 24مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مستmaṭlab ṭāʿat o peymān o ṣalāḥ az man-e mast
25. GHAZAL 25شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مستshekofte shod gol-e ḥamrā o gasht bolbol mast
26. GHAZAL 26زلف‌آشفته و خِوی‌کرده و خندان‌لب و مستzolf-āshofte vo khoy-karde vo khandān-lab o mast
27. GHAZAL 27در دیرِ مغان آمد، یارم قدحی در دستdar deyr-e moghān āmad, yār-am qadaḥī dar dast
28. GHAZAL 28به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درستbe jān-e khwāje vo ḥaqq-e qadīm o ʿahd-e dorost
29. GHAZAL 29ما را زِ خیالِ تو چه پروایِ شراب است؟mā rā ze khiyāl-e to che parvā-ye sharāb ast?
30. GHAZAL 30زلفت هزار دل به یکی تار مو ببستzolf-at hezār del be yekī tār-e mū bebast
31. GHAZAL 31آن شبِ قدری که گویند اهلِ خلوت امشب استān shab-e qadrī ke gūyand ahl-e khalvat emshab ast
32. GHAZAL 32خدا چو صورتِ ابرویِ دلگشای تو بستkhodā cho ṣūrat-e abrū-ye delgoshā-ye to bast
33. GHAZAL 33خلوت گُزیده را به تماشا چه حاجت استkhalvat-gozīde rā be tamāshā che ḥājat ast
34. GHAZAL 34رَواقِ منظرِ چشمِ من آشیانهٔ توستravāq-e manẓar-e cheshm-e man āshiyāne-ye tost
35. GHAZAL 35برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادست؟borow be kār-e khwod ey vāʿeẓ īn che faryād ast?
36. GHAZAL 36تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادستtā sar-e zolf-e to dar dast-e nasīm oftād ast
37. GHAZAL 37بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادستbiyā ke qaṣr-e amal sakht sost-bonyād ast
38. GHAZAL 38بی مِهرِ رُخَت روزِ مرا نور نماندستbī mehr-e rokh-at rūz-e marā nūr namānd ast
39. GHAZAL 39باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟bāgh-e marā che ḥājat-e sarv o ṣanowbar ast?
40. GHAZAL 40اَلْمِنَّةُ لِلَّه که درِ میکده، باز استal-mennato lellāh ke dar-e meykade, bāz ast
41. GHAZAL 41اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز استagar che bāde faraḥ-bakhsh o bād gol-bīz ast
42. GHAZAL 42حالِ دل با تو گفتنم، هوس استḥāl-e del bā to goftanam havas ast
43. GHAZAL 43صَحنِ بُستان ذوق‌بخش و صحبتِ یاران خوش استṣaḥn-e bostān zowq-bakhsh o ṣoḥbat-e yārān khosh ast
44. GHAZAL 44کُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف استkonūn ke bar kaf-e gol jām-e bāde-ye ṣāf ast
45. GHAZAL 45در این زمانه، رفیقی که خالی از خَلَل استdar īn zamāne rafīqī ke khālī az khalal ast
46. GHAZAL 46گُل در بَر و مِی در کَف و معشوق به کام استgol dar bar o mey dar kaf o maʿshūq be-kām ast
47. GHAZAL 47به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانستbe-kūy-e meykade har sālekī ke rah dānest
48. GHAZAL 48صوفی از پرتو مِی رازِ نهانی دانستṣūfī az partow-e mey rāz-e nahānī dānest
49. GHAZAL 49روضهٔ خُلدِ برین خلوتِ درویشان استrowże-ye khold-e barīn khalvat-e darvīshān ast
50. GHAZAL 50به دامِ زلفِ تو دل مبتلایِ خویشتن استbe-dām-e zolf-e to del mobtalā-ye khīshtan ast
51. GHAZAL 51لَعْلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لَبِ یارِ من استlaʿl-e sīrāb-e be-khūn-teshne lab-e yār-e man ast
52. GHAZAL 52روزْگاری‌ست که سودایِ بُتان، دینِ من استrūzgārī-st ke sowdā-ye botān dīn-e man ast
53. GHAZAL 53منم که گوشهٔ میخانه، خانقاهِ من استmanam ke gūshe-ye meykhāne khānqāh-e man ast
54. GHAZAL 54ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون استze gerye mardom-e chashmam neshaste dar khūn ast
55. GHAZAL 55خَمِ زلفِ تو دامِ کفر و دین استkham-e zolf-e to dām-e kofr o dīn ast
56. GHAZAL 56دل سراپردهٔ محبتِ اوستdel sarāparda-ye maḥabbat-e ūst
57. GHAZAL 57آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوستān siyah-charde ke shīrīnī-ye ʿālam bā ūst
58. GHAZAL 58سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوستsar-e erādat-e mā o āstān-e ḥażrat-e dūst
59. GHAZAL 59دارم امید عاطفتی از جناب دوستdāram omīd-e ʿāṭefatī az janāb-e dūst
60. GHAZAL 60آن پیکِ ناموَر که رسید از دیارِ دوستān peyk-e nāmvar ke resīd az diyār-e dūst
61. GHAZAL 61صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوستṣabā agar gozarī oftādat be keshvar-e dūst
62. GHAZAL 62مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوستmarḥabā ey peyk-e moshtāqān bedeh peyghām-e dūst
63. GHAZAL 63رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هستrū-ye to kas nadīd o hezārat raqīb hast
64. GHAZAL 64اگر چه عرض هنر پیشِ یار بی‌ادبی‌ستagar che ʿarż-e honar pīsh-e yār bī-adabī-st
65. GHAZAL 65خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟khoshtar ze ʿeysh o ṣoḥbat o bāgh o bahār chīst?
66. GHAZAL 66بنال بلبل اگر با مَنَت سرِ یاری‌ستbenāl bolbol agar bā manat sar-e yārī-st
67. GHAZAL 67یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانهٔ کیست؟yā rab īn shamʿ-e del-afrūz ze kāshāne-ye kīst?
68. GHAZAL 68ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ستmāham īn hafte borūn raft o be chashmam sālī-st
69. GHAZAL 69کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیستkas nīst ke oftāde-ye ān zolf-e dotā nīst
70. GHAZAL 70مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیستmardom-e dīde-ye mā joz be rokhat nāẓer nīst
71. GHAZAL 71زاهِدِ ظاهِرپَرَست از حالِ ما، آگاه نیستzāhed-e zāher-parast az ḥāl-e mā āgāh nīst
72. GHAZAL 72راهی‌ست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیستrāhīst rāh-e ʿeshq ke hīchash kenāre nīst
73. GHAZAL 73روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیستrowshan az partov-e rūyat naẓarī nīst ke nīst
74. GHAZAL 74حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیستḥāṣel-e kārgah-e kown o makān īn hame nīst
75. GHAZAL 75خوابِ آن نرگسِ فَتّانِ تو، بی‌چیزی نیستkhāb-e ān narges-e fattān-e to bī-chīzī nīst
76. GHAZAL 76جُز آسْتان تواَم در جَهان، پَناهی نیستjoz āstān-e toʾam dar jahān panāhī nīst
77. GHAZAL 77بُلْبُلی، بَرگِ گُلی خوش‌رَنْگ در مِنْقار داشتbolbolī barg-e golī khosh-rang dar menqār dāsht
78. GHAZAL 78دیدی که یار، جُز سَرِ جور و سِتَم نَداشتdīdī ke yār joz sar-e jowr o setam nadāsht
79. GHAZAL 79کُنون که می‌دَمَد از بوستان، نَسْیمِ بِهِشْتkonūn ke mī-damad az būstān nasīm-e behesht
80. GHAZAL 80عِیبِ رِندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه‌سِرِشت!ʿeyb-e rendān makon ey zāhed-e pākīze-seresht
81. GHAZAL 81صُبْحْدَم، مُرْغِ چَمَن با گلِ نوخاسْتِه گُفْتṣobḥdam morgh-e chaman bā gol-e now-khāste goft
82. GHAZAL 82آن تُرکِ پَری چِهره که دوش اَز بَرِ ما رَفتān tork-e parī-chehre ke dūsh az bar-e mā raft
83. GHAZAL 83گر ز دستِ زلفِ مُشکینت خطایی رفت رفتgar ze dast-e zolf-e moshkīnat khaṭāyī raft raft
84. GHAZAL 84ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفتsāqī biyār bāde ke māh-e ṣiyām raft
85. GHAZAL 85شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفتsharbatī az lab-e laʿlash nacheshīdīm o beraft
86. GHAZAL 86ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفتsāqī biyā ke yār ze rokh parde bargereft
87. GHAZAL 87حُسنت به اتفاقِ ملاحت جهان گرفتḥosnat be ettefāq-e malāḥat jahān gereft
88. GHAZAL 88شنیده‌ام سخنی خوش که پیرِ کنعان گفتshenīdeʾam sokhanī khosh ke pīr-e Kanʿān goft
89. GHAZAL 89یا رب سببی ساز که یارم به سلامتyā rab sababī sāz ke yāram be salāmat
90. GHAZAL 90ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمتey hodhod-e ṣabā be Sabā mīferestamat
91. GHAZAL 91ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمتey ghāyeb az naẓar be khodā mīsepāramat
92. GHAZAL 92میرِ من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمتmīr-e man khosh mīravī kʾandar sar o pā mīramat
93. GHAZAL 93چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَتche loṭf būd ke nāgāh rashḥe-ye qalamat
94. GHAZAL 94زان یارِ دل‌نوازم، شُکری است با شکایتzān yār-e delnavāzam shokrīst bā shekāyat
95. GHAZAL 95مدامم مست می‌دارد نسیمِ جَعدِ گیسویتmodāmam mast mīdārad nasīm-e jaʿd-e gīsūyat
96. GHAZAL 96دردِ ما را نیست درمان الغیاثdard-e mā rā nīst darmān alghiyās
97. GHAZAL 97تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاجtoʾī ke bar sar-e khūbān-e keshvarī chūn tāj
98. GHAZAL 98اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباحagar be mazhab-e to khūn-e ʿāsheq ast mobāḥ
99. GHAZAL 99دلِ من در هوایِ روی فرخdel-e man dar havā-ye rū-ye Farrokh
100. GHAZAL 100دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر بادdey pīr-e meyforūsh ke zekrash be kheyr bād
101. GHAZAL 101شراب و عیش نهان چیست؟ کارِ بی‌بنیادsharāb o ʿeysh-e nahān chīst kār-e bībonyād
102. GHAZAL 102دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد بادdūsh āgahī ze yār-e safarkarde dād bād
103. GHAZAL 103روز وصلِ دوستداران یاد بادrūz-e vaṣl-e dūstdārān yād bād
104. GHAZAL 104جمالت آفتابِ هر نظر بادjamālat āftāb-e har naẓar bād
105. GHAZAL 105صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش بادṣūfī ar bāde be andāze khorad nūshash bād
106. GHAZAL 106تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مبادtanat be nāz-e ṭabībān niyāzmand mabād
107. GHAZAL 107حُسن تو همیشه در فزون بادḥosn-e to hamīshe dar fozūn bād
108. GHAZAL 108خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو بادkhosrovā gūy-e falak dar kham-e chowgān-e to bād
109. GHAZAL 109دیر است که دل‌دار پیامی نفرستادdīr ast ke deldār payāmī nafrestād
110. GHAZAL 110پیرانه سَرم عشقِ جوانی به سر افتادpīrāne saram ʿeshq-e javānī be sar oftād
111. GHAZAL 111عکسِ رویِ تو چو در آینهٔ جام افتادʿaks-e rūy-e to cho dar āyene-ye jām oftād
112. GHAZAL 112آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین دادān ke rokhsār-e to rā rang-e gol o nasrīn dād
113. GHAZAL 113بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی دادbanafshe dūsh be gol goft o khosh neshānī dād
114. GHAZAL 114همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتدhomāy-e owj-e saʿādat be dām-e mā oftad
115. GHAZAL 115درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آردderakht-e dūstī benshān ke kām-e del be bār ārad
116. GHAZAL 116کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر داردkasī ke ḥosn-o khaṭṭ-e dūst dar naẓar dārad
117. GHAZAL 117دل ما به دور رویت ز چمن فَراغ داردdel-e mā be dowr-e rūyat ze chaman farāgh dārad
118. GHAZAL 118آن کس که به دست جام داردān kas ke be dast jām dārad
119. GHAZAL 119دلی که غیب نمای است و جامِ جم داردdelī ke gheyb-namā ast-o jām-e Jam dārad
120. GHAZAL 120بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایه‌بان داردbotī dāram ke gerd-e gol ze sonbol sāyebān dārad
121. GHAZAL 121هر آن کاو خاطِرِ مَجموع و یارِ نازنین داردhar ān k-ow khāṭer-e majmūʿ-o yār-e nāzanīn dārad
122. GHAZAL 122هر آن‌که جانِبِ اَهْلِ خُدا نگه داردhar ān ke jāneb-e ahl-e khodā negah dārad
123. GHAZAL 123مطربِ عشق عجب ساز و نوایی داردmoṭreb-e ʿeshq ʿajab sāz-o navāyī dārad
124. GHAZAL 124آن که از سُنبُلِ او، غالیه تابی داردān ke az sonbol-e ū, ghāliye tābī dārad
125. GHAZAL 125شاهد آن نیست که موییّ و میانی داردshāhed ān nīst ke mūyī-yo miyānī dārad
126. GHAZAL 126جان، بی‌جمالِ جانان میلِ جهان نداردjān, bī-jamāl-e jānān meyl-e jahān nadārad
127. GHAZAL 127روشنیِ طلعتِ تو ماه نداردrowshanī-ye ṭalʿat-e to māh nadārad
128. GHAZAL 128نیست دَر شهر نگاری که دلِ ما بِبَرَدnīst dar shahr negārī ke del-e mā bebarad
129. GHAZAL 129اگر نه باده غمِ دل ز یادِ ما بِبَرَدagar na bāde gham-e del ze yād-e mā bebarad
130. GHAZAL 130سحر بلبل حکایت با صبا کردsaḥar bolbol ḥekāyat bā ṣabā kard
131. GHAZAL 131بیا که تُرکِ فلک خوانِ روزه غارت کردbiyā ke tork-e falak khvān-e rūze ghārat kard
132. GHAZAL 132به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کردbe āb-e rowshan-e mey ʿārefī ṭahārat kard
133. GHAZAL 133صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْدṣūfī nahād dām o sar-e ḥoqqe bāz kard
134. GHAZAL 134بلبلی خونِ دلی خورد و گلی حاصل کردbolbolī khūn-e delī khvord o golī ḥāṣel kard
135. GHAZAL 135چو باد، عزمِ سرِ کویِ یار خواهم کردcho bād ʿazm-e sar-e kūy-e yār khvāham kard
136. GHAZAL 136دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کردdast dar ḥalqe-ye ān zolf-e dotā natvān kard
137. GHAZAL 137دل از من بُرد و روی از من نهان کردdel az man bord o rūy az man nahān kard
138. GHAZAL 138یاد باد آن که ز ما وقتِ سفر یاد نکردyād bād ān ke ze mā vaqt-e safar yād nakard
139. GHAZAL 139رو بر رَهَش نهادم و بر من گذر نکردrū bar rahash nahādam o bar man gozar nakard
140. GHAZAL 140دلبر بِرَفت و دلشدگان را خبر نکردdelbar beraft o delshodegān rā khabar nakard
141. GHAZAL 141دیدی ای دل که غمِ عشق دگربار چه کرد؟dīdī ey del ke gham-e ʿeshq degarbār che kard
142. GHAZAL 142دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کردdūstān dokhtar-e raz towbe ze mastūrī kard
143. GHAZAL 143سال‌ها دل طلبِ جامِ جم از ما می‌کردsālhā del ṭalab-e jām-e Jam az mā mīkard
144. GHAZAL 144به سِرِّ جامِ جم آنگه نظر توانی کردbe serr-e jām-e Jam āngah naẓar tavānī kard
145. GHAZAL 145چه مستی است؟ ندانم که رو به ما آوردche mastīst nadānam ke rū be mā āvard
146. GHAZAL 146صبا وقتِ سحر بویی ز زلفِ یار می‌آوردṣabā vaqt-e saḥar būyī ze zolf-e yār mī-āvard
147. GHAZAL 147نسیمِ بادِ صبا دوشم آگهی آوردnasīm-e bād-e ṣabā dūsham āgahī āvard
148. GHAZAL 148یارم چو قدحْ به دست گیردyāram cho qadaḥ be dast gīrad
149. GHAZAL 149دلم جز مِهرِ مَه‌رویان، طریقی بر نمی‌گیردdelam joz mehr-e mah-rūyān, ṭarīqī bar nemī-gīrad
150. GHAZAL 150ساقی ار باده از این دست به جام اندازدsāqī ar bāde az īn dast be jām andāzad
151. GHAZAL 151دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمی‌ارزدdamī bā gham be sar bordan, jahān yek sar nemī-arzad
152. GHAZAL 152در ازل پرتوِ حُسنت ز تجلی دَم زدdar azal partov-e ḥosnat ze tajallī dam zad
153. GHAZAL 153سحر چون خسرو خاور، عَلَم بر کوهساران زدsaḥar chon khosrow-e khāvar, ʿalam bar kūhsārān zad
154. GHAZAL 154راهی بزن که آهی بر سازِ آن توان زدrāhī bezan ke āhī bar sāz-e ān tavān zad
155. GHAZAL 155اگر روم ز پِی‌اش فتنه‌ها برانگیزدagar ravam ze pey-ash fetne-hā barangīzad
156. GHAZAL 156به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسدbe ḥosn o kholq o vafā kas be yār-e mā naresad
157. GHAZAL 157هر که را با خطِ سبزت سرِ سودا باشدhar ke rā bā khaṭṭ-e sabzat sar-e sowdā bāshad
158. GHAZAL 158من و انکارِ شراب! این چه حکایت باشد؟man o enkār-e sharāb! īn che ḥekāyat bāshad?
159. GHAZAL 159نقدِ صوفی نه همه صافیِ بی‌غَش باشدnaqd-e ṣūfī na hame ṣāfī-ye bī-ghash bāshad
160. GHAZAL 160خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدkhosh ast khalvat agar yār yār-e man bāshad
161. GHAZAL 161کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشدkey sheʿr-e tar angīzad khāṭer ke ḥazīn bāshad
162. GHAZAL 162خوش آمد گُل وز آن خوش‌تر نباشدkhosh āmad gol v-az ān khoshtar nabāshad
163. GHAZAL 163گل بی‌رخِ یار خوش نباشدgol bī rokh-e yār khosh nabāshad
164. GHAZAL 164نفسِ بادِ صبا مُشک‌فشان خواهد شدnafas-e bād-e ṣabā moshkfeshān khāhad shod
165. GHAZAL 165مرا مِهر سیَه چشمان ز سر بیرون نخواهد شدmarā mehr-e siyahchashmān ze sar bīrūn nakhāhad shod
166. GHAZAL 166روزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شدrūz-e hejrān o shab-e forqat-e yār ākher shod
167. GHAZAL 167ستاره‌ای بدرخشید و ماهِ مجلس شدsetāreʾī bedrakhshīd o māh-e majles shod
168. GHAZAL 168گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشدgodākht jān ke shavad kār-e del tamām o nashod
169. GHAZAL 169یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟yārī andar kas nemībīnīm yārān rā che shod
170. GHAZAL 170زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شدzāhed-e khalvatneshīn dūsh be meykhāne shod
171. GHAZAL 171دوش از جنابِ آصف، پیکِ بشارت آمدdūsh az janāb-e Āṣaf peyk-e beshārat āmad
172. GHAZAL 172عشقِ تو نهالِ حیرت آمدʿeshq-e to nahāl-e ḥeyrat āmad
173. GHAZAL 173در نمازم خَمِ ابرویِ تو با یاد آمدdar namāzam kham-e abrū-ye to bā yād āmad
174. GHAZAL 174مژده ای دل که دگر بادِ صبا بازآمدmozhde ey del ke degar bād-e ṣabā bāzāmad
175. GHAZAL 175صبا به تهنیتِ پیرِ مِی‌فروش آمدṣabā be tahniyat-e pīr-e meyforūsh āmad
176. GHAZAL 176سَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمدsaḥar-am dowlat-e bīdār be bālīn āmad
177. GHAZAL 177نه هر که چهره برافروخت دلبری داندna har ke chehre barafrūkht delbarī dānad
178. GHAZAL 178هر که شد مَحرمِ دل در حرمِ یار بِمانْدhar ke shod maḥram-e del dar ḥaram-e yār bemānd
179. GHAZAL 179رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماندrasīd mozhde ke ayyām-e gham nakhāhad mānd
180. GHAZAL 180ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیثِ قندey peste-ye to khande zade bar ḥadīs-e qand
181. GHAZAL 181بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلندbaʿd az īn dast-e man o dāman-e ān sarv-e boland
182. GHAZAL 182حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چندḥasb-e ḥālī naneveshtī o shod ayyāmī chand
183. GHAZAL 183دوش وقتِ سَحَر، از غُصّه نجاتم دادندdūsh vaqt-e saḥar az ghoṣṣe najātam dādand
184. GHAZAL 184دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدندdūsh dīdam ke malāʾek dar-e meykhāne zadand
185. GHAZAL 185نقدها را بُوَد آیا که عَیاری گیرند؟naqdhā rā bovad āyā ke ʿayārī gīrand
186. GHAZAL 186گر مِی‌فروش حاجتِ رندان روا کندgar mey-forūsh ḥājat-e rendān ravā konad
187. GHAZAL 187دلا بسوز که سوزِ تو کارها بِکُنَدdelā besūz ke sūz-e to kārhā bekonad
188. GHAZAL 188مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَدmarā be rendī o ʿeshq ān fożūl ʿeyb konad
189. GHAZAL 189طایرِ دولت اگر باز گذاری بِکُنَدṭāyer-e dowlat agar bāz gozārī bekonad
190. GHAZAL 190کِلکِ مشکین تو روزی که ز ما یاد کندkelk-e moshkīn-e to rūzī ke ze mā yād konad
191. GHAZAL 191آن کیست کز رویِ کرم، با ما وفاداری کندān kīst kaz rū-ye karam, bā mā vafādārī konad
192. GHAZAL 192سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟sarv-e chamān-e man cherā meyl-e chaman nemīkonad
193. GHAZAL 193در نظربازیِ ما، بی‌خبران، حیران‌اندdar naẓarbāzī-ye mā, bīkhabarān, ḥeyrānand
194. GHAZAL 194سَمَن‌بویان غبارِ غم چو بنشینند، بنشانندsamanbūyān ghobār-e gham cho benshīnand, benshānand
195. GHAZAL 195غلامِ نرگسِ مستِ تو تاجدارانندgholām-e narges-e mast-e to tājdārānand
196. GHAZAL 196آنان که خاک را به نظر کیمیا کنندānān ke khāk rā be-naẓar kīmīā konand
197. GHAZAL 197شاهدان گر دلبری زین سان کنندshāhedān gar delbarī zīn sān konand
198. GHAZAL 198گفتم کِی ام دهان و لبت کامران کنند؟goftam keyam dahān o labat kāmrān konand
199. GHAZAL 199واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنندvāʿeẓān kīn jelve dar meḥrāb o membar mīkonand
200. GHAZAL 200دانی که چنگ و عود چه تَقریر می‌کنند؟dānī ke chang o ʿūd che taqrīr mīkonand
201. GHAZAL 201شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهندsharāb-e bīghash o sāqī-ye khosh do dām-e rahand
202. GHAZAL 202بُوَد آیا که درِ میکده‌ها بگشایند؟bovad āyā ke dar-e meykadehā begshāyand
203. GHAZAL 203سال‌ها دفترِ ما در گرو صَهبا بودsālhā daftar-e mā dar gerow-e ṣahbā būd
204. GHAZAL 204یاد باد آن که نَهانَت نظری با ما بودyād bād ān ke nahānat naẓarī bā mā būd
205. GHAZAL 205تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بودtā ze meykhāne vo mey nām o neshān khāhad būd
206. GHAZAL 206پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بودpīsh az īnat bīsh az īn andīshe-ye ʿoshshāq būd
207. GHAZAL 207یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بودyād bād ān ke sar-e kūy-e toam manzel būd
208. GHAZAL 208خستگان را چو طلب باشد و قُوَّت نَبُوَدkhastegān rā cho ṭalab bāshad o qovvat nabovad
209. GHAZAL 209قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبودqatl-e īn khaste be shamshīr-e to taqdīr nabūd
210. GHAZAL 210دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بودdūsh dar ḥalqe-ye mā qeṣṣe-ye gīsū-ye to būd
211. GHAZAL 211دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بودdūsh mī-āmad o rokhsāre bar-afrūkhte būd
212. GHAZAL 212یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بودyek do jāmam dī saḥargah ettefāq oftāde būd
213. GHAZAL 213گوهرِ مخزنِ اسرار همان است که بودgowhar-e makhzan-e asrār hamān ast ke būd
214. GHAZAL 214دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بودdīdam be khāb-e khosh ke be dastam piyāle būd
215. GHAZAL 215به کویِ میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟be kūy-e meykade yā rab saḥar che mashghale būd
216. GHAZAL 216آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بودān yār k-az ū khāne-ye mā jāy-e parī būd
217. GHAZAL 217مسلمانان مرا وقتی دلی بودmosalmānān marā vaqtī delī būd
218. GHAZAL 218در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَدdar azal har k-ū be feyż-e dowlat arzānī bovad
219. GHAZAL 219کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجودkonūn ke dar chaman āmad gol az ʿadam be vojūd
220. GHAZAL 220از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَدaz dīde khūn-e del hame bar rūy-e mā ravad
221. GHAZAL 221چو دست بر سرِ زلفش زنم به تاب رَوَدcho dast bar sar-e zolfash zanam be tāb ravad
222. GHAZAL 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برودaz sar-e kūy-e to har kū be malālat beravad
223. GHAZAL 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَدhargezam naqsh-e to az lowḥ-e del o jān naravad
224. GHAZAL 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرودkhoshā delī ke modām az pey-e naẓar naravad
225. GHAZAL 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رودsāqī ḥadīs̄-e sarv o gol o lāle mīravad
226. GHAZAL 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شودtarsam ke ashk dar gham-e mā parde dar shavad
227. GHAZAL 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشودgar che bar vāʿeẓ-e shahr īn sokhan āsān nashavad
228. GHAZAL 228گر من از باغِ تو یک میوه بچینم چه شود؟gar man az bāgh-e to yek mīve bechīnam che shavad
229. GHAZAL 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهدbakht az dahān-e dūst neshānam nemīdahad
230. GHAZAL 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شایدagar be bāde-ye moshkīn delam kashad, shāyad
231. GHAZAL 231گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآیدgoftam gham-e to dāram goftā ghamat sarāyad
232. GHAZAL 232بر سرِ آنم که گر ز دست برآیدbar sar-e ānam ke gar ze dast barāyad
233. GHAZAL 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآیدdast az ṭalab nadāram tā kām-e man barāyad
234. GHAZAL 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآیدcho āftāb mey az mashreq-e pīāle barāyad
235. GHAZAL 235زهی خجسته زمانی که یار بازآیدzehī khojaste zamānī ke yār bāzāyad
236. GHAZAL 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآیدagar ān ṭāyer-e qodsī ze daram bāz-āyad
237. GHAZAL 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آیدnafas bar-āmad o kām az to bar nemī-āyad
238. GHAZAL 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشیدjahān bar abrū-ye ʿīd az helāl vasme keshīd
239. GHAZAL 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمیدrasīd mozhde ke āmad bahār o sabze damīd
240. GHAZAL 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزیدabr-e āẕārī bar-āmad bād-e nowrūzī vazīd
241. GHAZAL 241معاشران ز حریفِ شبانه یاد آریدmoʿāsherān ze ḥarīf-e shabāne yād ārīd
242. GHAZAL 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسیدbiyā ke rāyat-e Manṣūr-e pādshāh rasīd
243. GHAZAL 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنیدbū-ye khosh-e to har ke ze bād-e ṣabā shanīd
244. GHAZAL 244معاشران! گره از زلفِ یار باز کنیدmoʿāsherān gereh az zolf-e yār bāz konīd
245. GHAZAL 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!alā ey ṭūṭī-ye gūyā-ye asrār
246. GHAZAL 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظارʿīd ast o ākher-e gol o yārān dar enteẓār
247. GHAZAL 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدارṣabā ze manzel-e jānān gozar darīgh madār
248. GHAZAL 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آرey ṣabā nakhatī az kūy-e folānī be man ār
249. GHAZAL 249ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیارey ṣabā nakhatī az khāk-e rah-e yār biyār
250. GHAZAL 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَرrūy benmāy o vojūd-e khodam az yād bebar
251. GHAZAL 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجرshab-e vasl ast o tey shod nāme-ye hajr
252. GHAZAL 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَرgar bovad ʿomr, be mey-khāne rasam bār-e degar
253. GHAZAL 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمرey khorram az forūgh-e rokhat lāle-zār-e ʿomr
254. GHAZAL 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبورdīgar ze shākh-e sarv-e sahī bolbol-e ṣabūr
255. GHAZAL 255یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخورYūsof-e gom-gashte bāzāyad be Kanʿān, gham makhor
256. GHAZAL 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیرnaṣīḥatī konamat beshnow o bahāne magīr
257. GHAZAL 257روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیرrūy benmā o marā gū ke ze jān del bargīr
258. GHAZAL 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت بازhazār shokr ke dīdam be kām-e khīshet bāz
259. GHAZAL 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم بازmanam ke dīde be dīdār-e dūst kardam bāz
260. GHAZAL 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به نازey sarv-e nāz-e ḥosn ke khosh mī-ravī be nāz
261. GHAZAL 261درآ که در دلِ خسته، توان درآید بازdarā ke dar del-e khaste, tavān darāyad bāz
262. GHAZAL 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟ḥāl-e khūnīn-delān ke gūyad bāz?
263. GHAZAL 263بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب اندازbiyā o kashtī-ye mā dar shaṭ-e sharāb andāz
264. GHAZAL 264خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک اندازkhīz o dar kāse-ye zar āb-e ṭarab-nāk andāz
265. GHAZAL 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوزbarnīāmad az tamannā-ye labat kāmam hanūz
266. GHAZAL 266دلم رمیدهٔ لولی‌وَشیست شورانگیزdelam ramīde-ye lūlī-vashīst shūr-angīz
267. GHAZAL 267ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَسey ṣabā gar bogzarī bar sāḥel-e rūd-e Aras
268. GHAZAL 268گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بسgolʿezārī ze golestān-e jahān mā rā bas
269. GHAZAL 269دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بسdelā, rafīq-e safar bakht-e nīk-khāhat bas
270. GHAZAL 270دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرسdard-e ʿešqī kešīde-am ke mapors
271. GHAZAL 271دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسdāram az zolf-e siyāhaš gele chandān ke mapors
272. GHAZAL 272باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باشbāz āy o del-e tang-e marā mūnes-e jān bāš
273. GHAZAL 273اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باشagar rafīq-e šafīqī, dorost peymān bāš
274. GHAZAL 274به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باشbe dowr-e lāle, qadaḥ gīr o bī-riyā mī-bāš
275. GHAZAL 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخشṣūfī golī bechīn o moraqqaʿ be khār bakhš
276. GHAZAL 276باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدشbāghbān gar panj-rūzī ṣoḥbat-e gol bāyadaš
277. GHAZAL 277فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارشfekr-e bolbol hame ān ast ke gol šod yāraš
278. GHAZAL 278شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورشšarāb-e talkh mī-khāham ke mardafkan bovad zūraš
279. GHAZAL 279خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالشkhošā Šīrāz o vażʿ-e bī-mesālaš
280. GHAZAL 280چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانشcho bar šekast ṣabā zolf-e ʿanbar-afšānaš
281. GHAZAL 281یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَشyā rab īn now-gol-e khandān ke sepordī be manash
282. GHAZAL 282بِبُرد از من قرار و طاقت و هوشbebord az man qarār o ṭāqat o hūsh
283. GHAZAL 283سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوشsaḥar ze hātef-e gheybam resīd mozhde be gūsh
284. GHAZAL 284هاتفی از گوشهٔ میخانه دوشhātefī az gūshe-ye meykhāne dūsh
285. GHAZAL 285در عهدِ پادشاهِ خطابخشِ جُرم پوشdar ʿahd-e pādeshāh-e khaṭā-bakhsh-e jorm-pūsh
286. GHAZAL 286دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوشdūsh bā man goft penhān kār-dānī tīz-hūsh
287. GHAZAL 287ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوشey hame shakl-e to maṭbūʿ o hame jā-ye to khosh
288. GHAZAL 288کنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوشkanār-e āb o pā-ye bīd o ṭabʿ-e sheʿr o yārī khosh
289. GHAZAL 289مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَشmajmaʿ-e khūbī o loṭf ast ʿezār cho mahash
290. GHAZAL 290دلم رمیده شد و غافلم منِ درویشdelam ramīde shod o ghāfelam man-e darvīsh
291. GHAZAL 291ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویشmā āzmūdeīm dar īn shahr bakht-e khīsh
292. GHAZAL 292قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاعqasam be ḥeshmat o jāh o jalāl-e Shāh-Shojāʿ
293. GHAZAL 293بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداعbāmdādān ke ze khalvatgah-e kākh-e ebdāʿ
294. GHAZAL 294در وفایِ عشقِ تو، مشهورِ خوبانم چو شمعdar vafā-ye ʿeshq-e to, mashhūr-e khūbānam cho shamʿ
295. GHAZAL 295سَحَر به بویِ گلستان دَمی شدم در باغsaḥar be būy-e golestān damī shodam dar bāgh
296. GHAZAL 296طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کفṭāleʿ agar madad dehad, dāmanash āvaram be kaf
297. GHAZAL 297زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراقzabān-e khāme nadārad sar-e bayān-e ferāq
298. GHAZAL 298مقامِ امن و مِیِ بی‌غَش و رفیقِ شَفیقmaqām-e amn o mey-e bīghash o rafīq-e shafīq
299. GHAZAL 299اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاکagar sharāb khorī jorʿeʾī feshān bar khāk
300. GHAZAL 300هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاکhezār doshmanam ar mīkonand qaṣd-e halāk
301. GHAZAL 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمکey del-e rīsh-e marā bā lab-e to ḥaqq-e namak
302. GHAZAL 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمالkhosh khabar bāshī ey nasīm-e shemāl
303. GHAZAL 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصالshamamto rūḥa vedāden o shemto barqa veṣāl
304. GHAZAL 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کاملdārā-ye jahān noṣrat-e dīn khosrov-e kāmel
305. GHAZAL 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِلbe vaqt-e gol shodam az towbe-ye sharāb khejel
306. GHAZAL 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصولagar be kūy-e to bāshad marā majāl-e voṣūl
307. GHAZAL 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایلhar nokteʾī ke goftam dar vaṣf-e ān shamāyel
308. GHAZAL 308ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیلey rokhat chūn khold o laʿlat salsabīl
309. GHAZAL 309عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فامʿeshqbāzī o javānī o sharāb-e laʿlfām
310. GHAZAL 310مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیامmarḥabā ṭāyer-e farrokh pey-e farkhonde payām
311. GHAZAL 311عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌امʿāsheq-e rūy-e javānī khosh-e nowkhāsteʾam
312. GHAZAL 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَمboshrā eẕi s-salāmatu ḥallat be-ẕī salam
313. GHAZAL 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتمbāzāy sāqiyā ke havākhāh-e khedmatam
314. GHAZAL 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستمdūsh bīmārī-ye chashm-e to bebord az dastam
315. GHAZAL 315به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستمbe gheyr az ān ke beshod dīn-o dānesh az dastam
316. GHAZAL 316زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَمzolf bar bād made tā nadahī bar bādam
317. GHAZAL 317فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَمfāsh mī-gūyam-o az gofte-ye khod delshādam
318. GHAZAL 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَمmarā mī-bīnī-vo har dam ziyādat mī-konī dardam
319. GHAZAL 319سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردمsālhā peyravī-ye maẕhab-e rendān kardam
320. GHAZAL 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدمdīshab be seyl-e ashk rah-e khāb mī-zadam
321. GHAZAL 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدمhar chand pīr-o khastedel-o nātavān shodam
322. GHAZAL 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدمkhiyāl-e naqsh-e to dar kārgāh-e dīde keshīdam
323. GHAZAL 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارمze dast-e kotah-e khod zīr-e bāram
324. GHAZAL 324گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارمgarche oftād ze zolfash gerehī dar kāram
325. GHAZAL 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارمgar dast dahad khāk-e kaf-e pāy-e negāram
326. GHAZAL 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارمdar nehānkhāne-ye ʿeshrat ṣanamī khvosh dāram
327. GHAZAL 327مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارمmarā ʿahdī-st bā jānān ke tā jān dar badan dāram
328. GHAZAL 328من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟man ke bāsham ke bar ān khāṭer-e ʿāṭer gozaram?
329. GHAZAL 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرمJowzā saḥar nahād ḥamāyel barābaram
330. GHAZAL 330تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرمto hamcho ṣobḥī-o man shamʿ-e khalvat-e saḥaram
331. GHAZAL 331به تیغم گَر کشد دستش نگیرمbe tīgham gar koshad dastash nagīram
332. GHAZAL 332مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرمmazan bar del ze nūk-e ghamze tīram
333. GHAZAL 333نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازمnamāz-e shām-e gharībān cho gerye āghāzam
334. GHAZAL 334گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازمgar dast rasad dar sar-e zolfīn-e to bāzam
335. GHAZAL 335در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازمdar kharābāt-e moghān gar gozar oftad bāzam
336. GHAZAL 336مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزمmojde-ye vaṣl-e to kū kaz sar-e jān barkhīzam
337. GHAZAL 337چرا نه در پِیِ عزمِ دیارِ خود باشمcherā na dar pey-e ʿazm-e diyār-e khvod bāsham
338. GHAZAL 338من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَمman dūstdār-e rūy-e khvosh-o mūy-e delkasham
339. GHAZAL 339خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشمkhiyāl-e rūy-e to chon bogzarad be golshan-e chashm
340. GHAZAL 340من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشمman ke az ātash-e del chon khom-e mey dar jūsham
341. GHAZAL 341گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشمgar man az sarzaneš-e moddaʿiyān andīšam
342. GHAZAL 342حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنمḥejāb-e čehre-ye jān mīšavad ghobār-e tanam
343. GHAZAL 343چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنمčel sāl bīš raft ke man lāf mīzanam
344. GHAZAL 344عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنمʿomrīst tā man dar ṭalab, har rūz gāmī mīzanam
345. GHAZAL 345بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟bī to ey sarv-e ravān, bā gol o golšan če konam
346. GHAZAL 346من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنمman na ān rendam ke tark-e šāhed o sāghar konam
347. GHAZAL 347صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟ṣanamā bā gham-e ʿešq-e to če tadbīr konam
348. GHAZAL 348دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَمdīde daryā konam o ṣabr be ṣaḥrā fekanam
349. GHAZAL 349دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَمdūš sowdā-ye rokhaš goftam ze sar bīrūn konam
350. GHAZAL 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنمbe ʿazm-e towbe saḥar goftam estekhāre konam
351. GHAZAL 351حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنمḥāšā ke man be mowsem-e gol tark-e mey konam
352. GHAZAL 352روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنمrūzgārī šod ke dar meykhāne khedmat mīkonam
353. GHAZAL 353من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنمman tark-e ʿešq-e šāhed o sāghar nemīkonam
354. GHAZAL 354به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینمbe možgān siah kardī hezārān rekhne dar dīnam
355. GHAZAL 355حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینمḥāliyā maṣlaḥat-e vaqt dar ān mībīnam
356. GHAZAL 356گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینمgaram az dast bar-khīzad ke bā deldār be-neshīnam
357. GHAZAL 357در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینمdar kharābāt-e moghān nūr-e khodā mī-bīnam
358. GHAZAL 358غمِ زمانه که هیچش کَران نمی‌بینمgham-e zamāne ke hīchash karān nemī-bīnam
359. GHAZAL 359خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران برومkhorram ān rūz k-az īn manzel-e vīrān be-ravam
360. GHAZAL 360گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَمgar az īn manzel-e vīrān be sūy-e khāne ravam
361. GHAZAL 361آن که پامالِ جفا کرد چو خاکِ راهمān ke pāmāl-e jafā kard cho khāk-e rāham
362. GHAZAL 362دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار همdīdār shod moyassar o būs o kenār ham
363. GHAZAL 363دَردَم از یار است و درمان نیز همdardam az yār ast o darmān nīz ham
364. GHAZAL 364ما بی‌غمانِ مست دل از دست داده‌ایمmā bī-ghamān-e mast del az dast dāde-īm
365. GHAZAL 365عمریست تا به راهِ غَمَت رو نهاده‌ایمʿomrī-st tā be rāh-e ghamat rū nahāde-īm
366. GHAZAL 366ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایمmā bedīn dar na pey-e ḥeshmat o jāh āmade-īm
367. GHAZAL 367فتوی پیرِ مُغان دارم و قولی‌ست قدیمfatvī pīr-e moghān dāram o qowlī-st qadīm
368. GHAZAL 368خیز تا از درِ میخانه گُشادی طلبیمkhīz tā az dar-e meykhāne goshādī ṭalabīm
369. GHAZAL 369ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیمmā ze yārān chashm-e yārī dāshtīm
370. GHAZAL 370صَلاح از ما چه می‌جویی؟ که مستان را صَلا گفتیمṣalāḥ az mā che mī-jūyī? ke mastān rā ṣalā goftīm
371. GHAZAL 371ما درس سحر در ره میخانه نهادیمmā dars-e saḥar dar rah-e meykhāne nahādīm
372. GHAZAL 372بگذار تا ز شارع میخانه بگذریمbegzār tā ze shāreʿ-e meykhāne begzarīm
373. GHAZAL 373خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریمkhīz tā kherqe-ye ṣūfī be kharābāt barīm
374. GHAZAL 374بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیمbiyā tā gol barafshānīm o mey dar sāghar andāzīm
375. GHAZAL 375صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیمṣūfī biyā ke kherqe-ye sālūs barkashīm
376. GHAZAL 376دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیمdūstān vaqt-e gol ān beh ke be ʿeshrat kūshīm
377. GHAZAL 377ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیمmā shabī dast barārīm o doʿāyī bekonīm
378. GHAZAL 378ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیمmā nagūyīm bad o meyl be nā-ḥaq nakonīm
379. GHAZAL 379سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویمsar-am khvosh ast o be bāng-e boland mī-gūyam
380. GHAZAL 380بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویمbār-hā gofte-am o bār-e degar mī-gūyam
381. GHAZAL 381گرچه ما بندگان پادشهیمgar che mā bandegān-e pādshahīm
382. GHAZAL 382فاتحه‌ای چو آمَدی بَر سَر خَسته‌ای بخوانfāteḥe-ī cho āmadī bar sar-e khaste-ī bekhvān
383. GHAZAL 383چندان که گفتم غم با طبیبانchandān ke goftam gham bā ṭabībān
384. GHAZAL 384می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردانmī-sūzam az ferāq-at rūy az jafā begardān
385. GHAZAL 385یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسانyā rab ān āhū-ye moshkīn be Khotan bāz rasān
386. GHAZAL 386خدا را کم نشین با خرقه پوشانKhodā rā kam neshīn bā kherqe-pūshān
387. GHAZAL 387شاه شمشادقدان، خسرو شیرین‌دهنانshāh-e shemshād-qadān, khosrow-e shīrīn-dahanān
388. GHAZAL 388بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکنbahār o gol ṭarab-angīz gasht o towbe-shekan
389. GHAZAL 389چو گل هر دم به بویت جامه در تنcho gol har dam be būyat jāme dar tan
390. GHAZAL 390افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمنafsar-e solṭān-e gol peydā shod az ṭarf-e chaman
391. GHAZAL 391خوش‌تر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟khosh-tar az fekr-e mey o jām che khāhad būdan?
392. GHAZAL 392دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدنdānī ke chīst dowlat? dīdār-e yār dīdan
393. GHAZAL 393منم که شهره شهرم به عشق ورزیدنmanam ke shohre-ye shahram be ʿeshq varzīdan
394. GHAZAL 394ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسنey rūy-e māh-manẓar-e to nowbahār-e ḥosn
395. GHAZAL 395گُلبرگ را ز سُنْبُلِ مُشکین، نِقاب کُنgolbarg rā ze sonbol-e moshkīn, neqāb kon
396. GHAZAL 396صبح است ساقیا قدحی پرشراب کنṣobḥ ast sāqiyā qadaḥī por-sharāb kon
397. GHAZAL 397ز در در آ و شبستان ما منور کنze dar dar ā o shabestān-e mā monavvar kon
398. GHAZAL 398ای نور چشم من سخنی هست گوش کنey nūr-e chashm-e man sokhanī hast gūsh kon
399. GHAZAL 399کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکنkereshme-ī kon o bāzār-e sāḥerī beshkan
400. GHAZAL 400بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ منbālā-boland-e ʿeshve-gar-e naqsh-bāz-e man
401. GHAZAL 401چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز منchūn shavam khāk-e rahash dāman bayafshānad ze man
402. GHAZAL 402نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببینnokte-ī delkash begūyam khāl-e ān mah-rū bebīn
403. GHAZAL 403شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بینsharāb-e laʿl-kash o rūy-e mah-jabīnān bīn
404. GHAZAL 404می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از اینmī-fakan bar ṣaff-e rendān naẓarī behtar az īn
405. GHAZAL 405به جان پیر خرابات و حق صحبت اوbe jān-e pīr-e kharābāt o ḥaqq-e ṣoḥbat-e ū
406. GHAZAL 406گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نوgoftā borūn shodī be tamāshā-ye māh-e now
407. GHAZAL 407مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نوmazraʿ-e sabz-e falak dīdam o dās-e mah-e now
408. GHAZAL 408ای آفتاب آینه دار جمال توey āftāb āyene-dār-e jamāl-e to
409. GHAZAL 409ای خونبهای نافه چین خاک راه توey khūnbahā-ye nāfe-ye chīn khāk-e rāh-e to
410. GHAZAL 410ای قبای پادشاهی راست بر بالای توey qabā-ye pādeshāhī rāst bar bālā-ye to
411. GHAZAL 411تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای توtāb-e banafshe mī-dahad ṭorre-ye moshk-sāy-e to
412. GHAZAL 412مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابروmarā chashmī-st khūn-afshān ze dast-e ān kamān-abrū
413. GHAZAL 413خط عذار یار که بگرفت ماه از اوkhaṭ-e ʿezār-e yār ke begreft māh az ū
414. GHAZAL 414گلبن عیش می‌دمد ساقی گل‌عذار کو؟golbon-e ʿeysh mī-damad sāqī gol-ʿezār kū?
415. GHAZAL 415ای پیک راستان خبر یار ما بگوey peyk-e rāstān khabar-e yār-e mā begū
416. GHAZAL 416خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواهkhonak nasīm-e moʿanbar shamāmaʾī delkhāh
417. GHAZAL 417عیشم مدام است، از لعل دل‌خواهʿeysham modām ast az laʿl-e delkhāh
418. GHAZAL 418گر تیغ بارد در کوی آن ماهgar tīgh bārad dar kū-ye ān māh
419. GHAZAL 419وصال او ز عمر جاودان بهvaṣāl-e ū ze ʿomr-e jāvedān beh
420. GHAZAL 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟nāgahān parde barandākhteʾī yaʿnī che
421. GHAZAL 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زدهdar-e sarā-ye moghān rofte būd o āb-zade
422. GHAZAL 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ایey ke bā selsele-ye zolf-e derāz āmadeʾī
423. GHAZAL 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلودهdūsh raftam be dar-e meykade khāb-ālūde
424. GHAZAL 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ایaz man jodā mashow ke towam nūr-e dīdeʾī
425. GHAZAL 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیدهdāman-keshān hamī shod dar shorb-e zarkashīde
426. GHAZAL 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامهaz khūn-e del neveshtam nazdīk-e dūst nāme
427. GHAZAL 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانهcherāgh-e rū-ye to rā shamʿ gasht parvāne
428. GHAZAL 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانهsaḥargāhān ke makhmūr-e shabāne
429. GHAZAL 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز میsāqī bīā ke shod qadaḥ-e lāle por ze mey
430. GHAZAL 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِیbe ṣowt-e bolbol o qomrī agar nanūshī mey
431. GHAZAL 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم میlabash mī-būsam o dar mī-kasham mey
432. GHAZAL 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابیmakhmūr-e jām-e ʿeshqam sāqī bedeh sharābī
433. GHAZAL 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختیey ke bar māh az khaṭ-e meshkīn neqāb andākhtī
434. GHAZAL 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستیey del mabāsh yek dam khālī ze ʿeshq o mastī
435. GHAZAL 435با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستیbā moddaʿī magūyīd asrār-e ʿeshq o mastī
436. GHAZAL 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتیān ghālīye-khaṭ gar sūy-e mā nāme neveshtī
437. GHAZAL 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتیey qeṣṣe-ye behesht ze kūyat ḥekāyatī
438. GHAZAL 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤاديsabat Salmā bi-ṣudghayhā fuʾādī
439. GHAZAL 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدیdīdam be-khvāb dūsh ke māhī barāmadī
440. GHAZAL 440سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندیsaḥar bā bād mī-goftam ḥadīs̄-e ārezūmandī
441. GHAZAL 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟che būdī ar del-e ān māh mehrabān būdī
442. GHAZAL 442به جان او که گرم دسترس به جان بودیbe-jān-e ū ke garam dastras be-jān būdī
443. GHAZAL 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاریcho sarv agar bekhrāmī damī be-golzārī
444. GHAZAL 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاریshahrī-st por ẓarīfān v-az har ṭaraf negārī
445. GHAZAL 445تو را که هر چه مراد است در جهان داریto rā ke har che morād ast dar jahān dārī
446. GHAZAL 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داریṣabā to nakhat-e ān zolf-e moshk-bū dārī
447. GHAZAL 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داریbiyā bā mā mavarz īn kīne-dārī
448. GHAZAL 448ای که در کوی خرابات مقامی داریey ke dar kūy-e kharābāt maqāmī dārī
449. GHAZAL 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داریey ke mahjūrī-ye ʿoshshāq ravā mī-dārī
450. GHAZAL 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داریrūzgārīst ke mā rā negarān mī-dārī
451. GHAZAL 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوریkhosh kard yāvarī falakat rūz-e dāvarī
452. GHAZAL 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَریṭofeyl-e hastī-ye ʿeshqand ādamī-yo parī
453. GHAZAL 453ای که دایم به خویش مغروریey ke dāyem be-khīsh maghrūrī
454. GHAZAL 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزیze-kūy-e yār mī-āyad nasīm-e bād-e nowrūzī
455. GHAZAL 455عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسیʿomr begzasht be-bī-ḥāṣelī-yo bū-l-havasī
456. GHAZAL 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشیnowbahār ast dar ān kūsh ke khosh-del bāshī
457. GHAZAL 457هزار جهد بکردم که یار من باشیhezār jahd bekardam ke yār-e man bāshī
458. GHAZAL 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشیey del ān dam ke kharāb az mey-e golgūn bāshī
459. GHAZAL 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشیz-īn khosh raqam ke bar gol-e rokhsār mī-keshī
460. GHAZAL 460سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِsolaymā monzo ḥallat be-l-ʿerāqi
461. GHAZAL 461کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکیkatabtu qiṣṣata shawqī wa madmaʿī bākī
462. GHAZAL 462یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآليyā mubsiman yuḥākī durjan mina l-laʾālī
463. GHAZAL 463سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیاليsalāmu llāhi mā karra l-layālī
464. GHAZAL 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالیbegereft kār-e ḥosnat chon ʿeshq-e man kamālī
465. GHAZAL 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلیraftam be bāgh-e ṣobḥdamī tā chanam golī
466. GHAZAL 466این خرقه که من دارم در رهن شراب اولیīn kherqe ke man dāram dar rahn-e sharāb owlā
467. GHAZAL 467زان می عشق، کز او پخته شود هر خامیz-ān mey-e ʿeshq k-az ū pokhte shavad har khāmī
468. GHAZAL 468که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟ke barad be nazd-e shāhān ze man-e gedā payāmī
469. GHAZAL 469أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامیatat rawāʾiḥu randi l-ḥimā wa zāda gharāmī
470. GHAZAL 470سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمیsīne mālāmāl-e dard ast ey darīghā marhamī
471. GHAZAL 471ز دلبرم که رساند نوازش قلمیze delbaram ke rasānad navāzesh-e qalamī
472. GHAZAL 472اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِaḥmadu llāha ʿalā maʿdilati s-sulṭāni
473. GHAZAL 473وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانیvaqt rā ghanīmat dān ān qadr ke betvānī
474. GHAZAL 474هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانیhavākhvāh-e toʾam jānā o mī-dānam ke mī-dānī
475. GHAZAL 475گفتند خلایق که تویی یوسف ثانیgoftand khalāyeq ke toʾī Yūsof-e sānī
476. GHAZAL 476نسیم صبح سعادت! بدان نشان که تو دانیnasīm-e ṣobḥ-e saʿādat! bedān neshān ke to dānī
477. GHAZAL 477دو یار زیرک و از بادهٔ کهن دو منیdo yār-e zīrak o az bāde-ye kohan do manī
478. GHAZAL 478نوش کن جامِ شرابِ یک منیnūsh kon jām-e sharāb-e yek manī
479. GHAZAL 479صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنیṣobḥ ast o zhāle mīchekad az abr-e bahmanī
480. GHAZAL 480ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنیey ke dar koshtan-e mā hīch modārā nakonī
481. GHAZAL 481بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنیbeshnow īn nokte ke khod rā ze-gham āzāde konī
482. GHAZAL 482ای دل! به کوی عشق گذاری نمی‌کنیey del! be-kūy-e ʿeshq gozārī nemīkonī
483. GHAZAL 483سحرگه ره ‎روی در سرزمینیsaḥargah rahrovī dar sarzamīnī
484. GHAZAL 484تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینیto magar bar lab-e ābī be-havas benshīnī
485. GHAZAL 485ساقیا سایهٔ ابر است و بهار و لب جویsāqiyā sāye-ye abr ast o bahār o lab-e jūy
486. GHAZAL 486بلبل، ز شاخِ سرو، به گلبانگِ پهلویbolbol, ze-shākh-e sarv, be-golbāng-e pahlavī
487. GHAZAL 487ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شویey bīkhabar bekūsh ke ṣāḥeb-khabar shavī
488. GHAZAL 488سَحرم هاتف میخانه به دولت‌خواهیsaḥaram hātef-e meykhāne be-dowlat-khāhī
489. GHAZAL 489ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهیey dar rokh-e to peydā anvār-e pādshāhī
490. GHAZAL 490دَر هَمِه دِیْرِ مُغان نیست چو مَن، شِیْداییdar hame deyr-e moghān nīst cho man, sheydāyī
491. GHAZAL 491به چَشْم کَرْدِه‌ام اَبْرویِ ماه‌سیماییbe-chashm karde-am abrū-ye māh-sīmāʾī
492. GHAZAL 492سلامی چو بوی خوش آشناییsalāmī cho bū-ye khosh āshenāʾī
493. GHAZAL 493اِی پادِشَهِ خوبان، داد از غَمِ تَنْهاییey pādeshah-e khūbān, dād az gham-e tanhāʾī
494. GHAZAL 494اِی دِل! گَر از آن چاهِ زَنَخْدان به دَرآییey del! gar az ān chāh-e zanakhdān be-darāʾī
495. GHAZAL 495مِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟mey khāh o gol-afshān kon, az dahr che mī-jūʾī?