Ghazal 495 (غزل ۴۹۵) · Divan of Hafez
مِی خواه و گُلاَفشان کن، از دَهر چه میجویی؟
mey khāh o gol-afshān kon, az dahr che mī-jūʾī?
īn goft saḥargah gol, bolbol! to che mī-gūʾī?
masnad be-golestān bar, tā shāhed o sāqī rā
lab gīrī o rokh būsī, mey nūshī o gol būʾī
shemshād, khorāmān kon vāhang-e golestān kon
tā sarv biyāmūzad az qadd-e to, del-jūʾī
tā ghonche-ye khandānat, dowlat be-ke khāhad dād
ey shākh-e gol-e raʿnā, az bahr-e ke mī-rūʾī?
emrūz ke bāzārat, por-jūsh kharīdār ast
daryāb o beneh ganjī az māye-ye nīkūʾī
chon shamʿ-e nekū-rūʾī, dar rahgozar-e bād ast
ṭarf-e honarī barband az shamʿ-e nekū-rūʾī
ān ṭorre ke har jaʿdash, ṣad nāfe-ye chīn arzad
khosh būdī agar būdī būyīsh ze-khosh-khūʾī
har morgh be-dastānī dar golshan-e shāh āmad
bolbol be-navā-sāzī, Ḥāfeẓ be-ghazal-gūʾī
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.