Ghazal 247 (غزل ۲۴۷) · Divan of Hafez
صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
ṣabā ze manzel-e jānān gozar darīgh madār
vaz ū be ʿāsheq-e bī-del khabar darīgh madār
be shokr-e ān ke shekoftī be kām-e bakht ey gol
nasīm-e vaṣl ze morgh-e saḥar darīgh madār
ḥarīf-e ʿeshq-e to būdam cho māh-e now būdī
konūn ke māh-e tamāmī naẓar darīgh madār
jahān o har che dar ū hast sahl o mokhtaṣar ast
ze ahl-e maʿrefat īn mokhtaṣar darīgh madār
konūn ke chashme-ye qand ast laʿl-e nūshīnat
sokhan begūy o ze ṭūṭī shakar darīgh madār
makārem-e to be āfāq mī-barad shāʿer
az ū vaẓīfe o zād-e safar darīgh madār
cho zekr-e kheyr ṭalab mī-konī sokhan īn ast
ke dar bahā-ye sokhan sīm o zar darīgh madār
ghobār-e gham beravad ḥāl khosh shavad Ḥāfeẓ
to āb-e dīde az īn rah-gozar darīgh madār
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.