Ghazal 187 (غزل ۱۸۷) · Divan of Hafez
دلا بسوز که سوزِ تو کارها بِکُنَد
delā besūz ke sūz-e to kārhā bekonad
niyāz-e nīm-shabī dafʿ-e ṣad balā bekonad
ʿetāb-e yār-e parī-chehre ʿāsheqāne bekash
ke yek kereshme talāfī-ye ṣad jafā bekonad
ze molk tā malakūtash ḥejāb bardārand
har ān ke khedmat-e jām-e jahān-namā bekonad
ṭabīb-e ʿeshq masīhā-dam ast o moshfeq līk
cho dard dar to nabīnad ke rā davā bekonad
to bā Khodā-ye khod andāz kār o del khosh dār
ke raḥm agar nakonad moddaʿī Khodā bekonad
ze bakht-e khofte malūlam bovad ke bīdārī
be vaqt-e fāteḥe-ye ṣobḥ yek doʿā bekonad
besūkht Ḥāfeẓ o būyī be zolf-e yār nabord
magar delālat-e īn dowlatash ṣabā bekonad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.