Ghazal 17 (غزل ۱۷) · Divan of Hafez
سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت
sīne az ātash-e del dar gham-e jānāne besūkht
ātashī būd dar īn khāne ke kāshāne besūkht
tanam az vāseṭe-ye dūrī-ye delbar begdākht
jānam az ātash-e mehr-e rokh-e jānāne besūkht
sūz-e del bīn ke ze-bas ātash-e ashkam del-e shamʿ
dūsh bar man ze-sar-e mehr cho parvāne besūkht
āshenāyī na gharīb ast ke delsūz-e man ast
chūn man az khvīsh beraftam del-e bīgāne besūkht
kherqe-ye zohd-e marā āb-e kharābāt bebord
khāne-ye ʿaql-e marā ātash-e meykhāne besūkht
chūn piyāle delam az towbe ke kardam beshkast
hamcho lāle jegaram bī mey o khomkhāne besūkht
mājarā kam kon o bāzā ke marā mardom-e chashm
kherqe az sar be-darāvard o be-shokrāne besūkht
tark-e afsāne begū Ḥāfeẓ o mey nūsh damī
ke nakhoftīm shab o shamʿ be-afsāne besūkht
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.