Ghazal 135 (غزل ۱۳۵) · Divan of Hafez
چو باد، عزمِ سرِ کویِ یار خواهم کرد
cho bād ʿazm-e sar-e kūy-e yār khvāham kard
nafas be būy-e khoshash moshkbār khvāham kard
be harze bī mey o maʿshūq ʿomr mīgozarad
beṭālatam bas az emrūz kār khvāham kard
har ābrūy ke andūkhtam ze dānesh o dīn
nesār-e khāk-e rah-e ān negār khvāham kard
cho shamʿ-e ṣobḥdamam shod ze mehr-e ū rowshan
ke ʿomr dar sar-e īn kār o bār khvāham kard
be yād-e cheshm-e to khod rā kharāb khvāham sākht
banā-ye ʿahd-e qadīm ostovār khvāham kard
ṣabā kojāst ke īn jān-e khūn gerefte cho gol
fadā-ye nakhat-e gīsū-ye yār khvāham kard
nefāq o zarq nabakhshad ṣafā-ye del Ḥāfeẓ
ṭarīq-e rendī o ʿeshq ekhtiyār khvāham kard
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.