Ghazal 357 (غزل ۳۵۷) · Divan of Hafez
در خراباتِ مُغان نورِ خدا میبینم
dar kharābāt-e moghān nūr-e khodā mī-bīnam
īn ʿajab bīn ke che nūrī ze kojā mī-bīnam
jelve bar man maforūsh ey malek-ol-ḥāj ke to
khāne mī-bīnī o man khāne-khodā mī-bīnam
khāham az zolf-e botān nāfe-goshāyī kardan
fekr-e dūr ast hamānā ke khaṭā mī-bīnam
sūz-e del, ashk-e ravān, āh-e saḥar, nāle-ye shab
īn hame az naẓar-e loṭf-e shomā mī-bīnam
har dam az rūy-e to naqshī zanadam rāh-e khayāl
bā ke gūyam ke dar īn parde che-hā mī-bīnam
kas nadīde-st ze moshk-e khotan o nāfe-ye chīn
ānche man har saḥar az bād-e ṣabā mī-bīnam
dūstān ʿeyb-e naẓar-bāzī-ye ḥāfeẓ makonīd
ke man ū rā ze moḥebbān-e shomā mī-bīnam
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.