کُنون که می‌دَمَد از بوستان، نَسْیمِ بِهِشْت

The verse

Hafez of Shiraz

مَن و شَرابِ فَرَح‌بَخْش و یارِ حورسِرِشْت

گِدا چِرا نَزَنَد لافِ سَلْطَنَت، امروز؟

که خِیْمِه، سایِهٔ اَبْر است و بَزْمْگَه، لَبِ کِشْت

چَمَن، حِکایَتِ اُرْدیبِهِشْت می‌گوید

نَه عاقِل است که نِسْیِه، خَرید و نَقْد، بِهِشْت

بِه مِی، عِمارَتِ دِل کُن که این جَهانِ خَراب

بَر آن سَر است که از خاکِ ما بِسازَد خِشْت

وَفا مَجوی ز دُشْمَن که پَرتوی نَدَهَد

چو شَمْعِ صومعه اَفْروزی از چِراغِ کِنِشْت

مَکُن به نامه‌سیاهی، مَلامَتِ مَنِ مَسْت

که آگَه است که تَقْدیر بر سَرَش چه نِوِشْت؟

قَدَم، دَریغ مَدار از جِنازِهٔ «حافِظ»

که گرچه غَرْقِ گُناه است می‌رَوَد به بِهِشْت

Transliteration

konūn ke mī-damad az būstān nasīm-e behesht

man o sharāb-e faraḥ-bakhsh o yār-e ḥūr-seresht

gedā cherā nazanad lāf-e salṭanat emrūz

ke kheyme sāye-ye abr ast o bazmgah lab-e kesht

chaman ḥekāyat-e ordībehesht mī-gūyad

na ʿāqel ast ke nesye kharīd o naqd behesht

be mey ʿemārat-e del kon ke īn jahān-e kharāb

bar ān sar ast ke az khāk-e mā besāzad khesht

vafā majūy ze doshman ke partovī nadehad

cho shamʿ-e ṣowmaʿe afrūzī az cherāgh-e kenesht

makon be nāme-siyāhī malāmat-e man-e mast

ke āgah ast ke taqdīr bar sarash che nevesht

qadam darīgh madār az jenāze-ye Ḥāfeẓ

ke gar-che gharq-e gonāh ast mī-ravad be behesht

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.