ای که دایم به خویش مغروری

The verse

Hafez of Shiraz

گر تو را عشق نیست معذوری

گِرد دیوانگانِ عشق مگرد

که به عقلِ عقیله مشهوری

مستیِ عشق نیست در سرِ تو

رو که تو مستِ آبِ انگوری

روی زرد است و آه دردآلود

عاشقان را دوایِ رنجوری

بگذر از نام و ننگ خود حافظ

ساغر مِی‌ طلب که مخموری

Transliteration

ey ke dāyem be-khīsh maghrūrī

gar to rā ʿeshq nīst maʿzūrī

gerd-e dīvānegān-e ʿeshq magard

ke be-ʿaql-e ʿaqīle mashhūrī

mastī-ye ʿeshq nīst dar sar-e to

row ke to mast-e āb-e angūrī

rūy zard ast o āh-e dard-ālūd

ʿāsheqān rā davā-ye ranjūrī

begzar az nām-o nang-e khod Ḥāfeẓ

sāghar-e mey ṭalab ke makhmūrī

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.