Ghazal 114 (غزل ۱۱۴) · Divan of Hafez
همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتد
homāy-e owj-e saʿādat be dām-e mā oftad
agar to rā gozarī bar maqām-e mā oftad
ḥobābvār barandāzam az neshāṭ kolāh
agar ze rūy-e to ʿaksī be jām-e mā oftad
shabī ke māh-e morād az ofoq shavad ṭāleʿ
bovad ke partov-e nūrī be bām-e mā oftad
be bārgāh-e to chūn bād rā nabāshad bār
key ettefāq-e majāl-e salām-e mā oftad
cho jān fadā-ye labash shod khiyāl mībastam
ke qaṭreʾī ze zolālash be kām-e mā oftad
khiyāl-e zolf-e to goftā ke jān vasīle masāz
kaz īn shekār farāvān be dām-e mā oftad
be nāomīdī az īn dar marow bezan fālī
bovad ke qorʿe-ye dowlat be nām-e mā oftad
ze khāk-e kūy-e to har gah ke dam zanad Ḥāfeẓ
nasīm-e golshan-e jān dar mashām-e mā oftad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.