Ghazal 363 (غزل ۳۶۳) · Divan of Hafez
دَردَم از یار است و درمان نیز هم
dardam az yār ast o darmān nīz ham
del fadā-ye ū shod o jān nīz ham
īn ke mī-gūyand ān khoshtar ze ḥosn
yār-e mā īn dārad o ān nīz ham
yād bād ān k-ū be qaṣd-e khūn-e mā
ʿahd rā be-shekast o peymān nīz ham
dūstān dar parde mī-gūyam sokhan
gofte khāhad shod be dastān nīz ham
chon sar āmad dowlat-e shab-hā-ye vaṣl
be-gozarad ayyām-e hejrān nīz ham
har do ʿālam yek forūgh-e rūy-e ū-st
goftamat peydā o penhān nīz ham
eʿtemādī nīst bar kār-e jahān
balke bar gardūn-e gardān nīz ham
ʿāsheq az qāżī na-tarsad mey biyār
balke az yarghū-ye dīvān nīz ham
moḥtaseb dānad ke ḥāfeẓ ʿāsheq ast
v-āṣaf-e molk-e soleymān nīz ham
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.