Ghazal 229 (غزل ۲۲۹) · Divan of Hafez
بخت از دهانِ دوست نشانم نمیدهد
bakht az dahān-e dūst neshānam nemīdahad
dowlat khabar ze rāz-e nahānam nemīdahad
az bahr-e būse-ī ze labash jān hamīdaham
īnam hamīsetānad o ānam nemīdahad
mordam dar īn ferāq o dar ān parde rāh nīst
yā hast o pardedār neshānam nemīdahad
zolfash keshīd bād-e ṣabā charkh-e sefle bīn
kānjā majāl-e bād-e vazānam nemīdahad
chandān ke bar kenār cho pargār mīshodam
dowrān cho noqṭe rah be mīānam nemīdahad
shekkar be ṣabr dast dahad ʿāqebat valī
badʿahdī-ye zamāne zamānam nemīdahad
goftam ravam be khāb o bebīnam jamāl-e dūst
Ḥāfeẓ ze āh o nāle amānam nemīdahad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.