Fal-e Hafez

Ghazal 218 (غزل ۲۱۸) · Divan of Hafez

در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَد

The verse
Hafez of Shiraz
در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَد
تا ابد جامِ مرادش همدمِ جانی بُوَد
من همان ساعت که از مِی خواستم شد توبه کار
گفتم این شاخ ار دهد باری، پشیمانی بُوَد
خود گرفتم کَافکَنَم سجاده چون سوسن به دوش
همچو گُل بر خِرقه رنگِ مِی مسلمانی بُوَد
بی چراغِ جام در خلوت نمی‌یارم نشست
زان که کُنجِ اهلِ دل باید که نورانی بُوَد
همتِ عالی طلب جامِ مُرَصَّع گو مباش
رند را آبِ عِنَب یاقوتِ رُمّانی بُوَد
گرچه بی‌سامان نماید کارِ ما، سهلش مبین
کاندر این کشور گدایی، رَشکِ سلطانی بُوَد
نیک نامی خواهی ای دل با بَدان صحبت مدار
خودپسندی جانِ من بُرهانِ نادانی بُوَد
مجلسِ اُنس و بهار و بحثِ شعر اندر میان
نَستَدَن جامِ مِی از جانان گران جانی بُوَد
دی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شراب
ای عزیزِ من! نه عیب آن بِه که پنهانی بود؟
Transliteration

dar azal har k-ū be feyż-e dowlat arzānī bovad

tā abad jām-e morādash hamdam-e jānī bovad

man hamān sāʿat ke az mey khāstam shod towbe kār

goftam īn shākh ar dehad bārī pashīmānī bovad

khod gereftam k-afkanam sajjāde chon sūsan be dūsh

hamcho gol bar kherqe rang-e mey mosalmānī bovad

bī cherāgh-e jām dar khalvat nemī-yāram neshast

z-ān ke konj-e ahl-e del bāyad ke nūrānī bovad

hemmat-e ʿālī ṭalab jām-e moraṣṣaʿ gū mabāsh

rend rā āb-e ʿenab yāqūt-e rommānī bovad

garche bī-sāmān nemāyad kār-e mā sahlash mabīn

k-andar īn keshvar gedāyī rashk-e solṭānī bovad

nīk nāmī khāhī ey del bā badān ṣoḥbat madār

khodpasandī jān-e man borhān-e nādānī bovad

majles-e ons o bahār o baḥs-e sheʿr andar miyān

nastadan jām-e mey az jānān gerān jānī bovad

dī ʿazīzī goft Ḥāfeẓ mī-khorad penhān sharāb

ey ʿazīz-e man na ʿeyb ān beh ke penhānī būd

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.