Ghazal 431 (غزل ۴۳۱) · Divan of Hafez
لبش میبوسم و در میکشم می
labash mī-būsam o dar mī-kasham mey
be-āb-e zendegānī borde-am pey
na rāzash mī-tavānam goft bā kas
na kas rā mī-tavānam dīd bā vey
labash mī-būsad o khūn mī-khorad jām
rokhash mī-bīnad o gol mī-konad khvey
bedeh jām-e mey o az Jam makon yād
ke mī-dānad ke Jam key būd o key key
bezan dar parde chang ey māh-e motreb
ragash bekhrāsh tā bekhrūsham az vey
gol az khalvat be-bāgh āvard masnad
basāṭ-e zohd hamchon ghonche kon ṭey
cho cheshmash mast rā makhmūr magozār
be-yād-e laʿlash ey sāqī bedeh mey
najūyad jān az ān qāleb jodāyī
ke bāshad khūn-e jāmash dar rag o pey
zabānat darkesh ey Ḥāfeẓ zamānī
ḥadīs̄-e bī-zabānān beshno az ney
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.