Ghazal 405 (غزل ۴۰۵) · Divan of Hafez
به جان پیر خرابات و حق صحبت او
be jān-e pīr-e kharābāt o ḥaqq-e ṣoḥbat-e ū
ke nīst dar sar-e man joz havā-ye khedmat-e ū
behesht agar che na jā-ye gonāhkārān ast
biyār bāde ke mostaẓheram be hemmat-e ū
cherāgh-e ṣāʿeqe ān saḥāb rowshan bād
ke zad be kharman-e mā ātash-e maḥabbat-e ū
bar āstāne-ye meykhāne gar sarī bīnī
mazan be pāy ke maʿlūm nīst nīyat-e ū
biyā ke dūsh be mastī sorūsh-e ʿālam-e gheyb
navīd dād ke ʿām ast feyż-e raḥmat-e ū
makon be chashm-e ḥeqārat negāh dar man-e mast
ke nīst maʿṣīyat o zohd bī mashīyat-e ū
nemī-konad del-e man meyl-e zohd o towbe valī
be nām-e khvāje bekūshīm o farr-e dowlat-e ū
modām kherqe-ye Ḥāfeẓ be bāde dar gerow ast
magar ze khāk-e kharābāt būd feṭrat-e ū
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.