Ghazal 225 (غزل ۲۲۵) · Divan of Hafez
ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله میرود
sāqī ḥadīs̄-e sarv o gol o lāle mīravad
vīn baḥs̄ bā s̄alās̄e-ye ghassāle mīravad
mey deh ke now ʿarūs-e chaman ḥadd-e ḥosn yāft
kār īn zamān ze ṣanʿat-e dallāle mīravad
shekkar shekan shavand hame ṭūṭīān-e hend
zīn qand-e pārsī ke be bangāle mīravad
ṭayy-e makān bebīn o zamān dar solūk-e sheʿr
kaīn ṭefl-e yek shabe rah-e yek sāle mīravad
ān cheshm-e jādovāne-ye ʿābedfarīb bīn
kash kārvān-e seḥr ze donbāle mīravad
az rah maro be ʿeshve-ye donyā ke īn ʿajūz
makkāre mīneshīnad o moḥtāle mīravad
bād-e bahār mīvazad az golsetān-e shāh
vaz zhāle bāde dar qadaḥ-e lāle mīravad
Ḥāfeẓ ze showq-e majles-e solṭān ghīās̄-e dīn
ghāfel mashow ke kār-e to az nāle mīravad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.