Ghazal 59 (غزل ۵۹) · Divan of Hafez
دارم امید عاطفتی از جناب دوست
dāram omīd-e ʿāṭefatī az janāb-e dūst
kardam jenāyatī o omīdam be ʿafv-e ūst
dānam ke bogzarad ze sar-e jorm-e man ke ū
garche parīvash ast valīkan ferešte-khūst
chandān gerīstīm ke har kas ke bargozasht
dar ashk-e mā cho dīd ravān goft k-īn che jūst?
hīch ast ān dahān o nabīnam az ū neshān
mūy ast ān miyān o nadānam ke ān che mūst
dāram ʿajab ze naqsh-e khayālash ke chūn naraft
az dīde-am ke dam be damash kār shost o shūst
bī goft o gū-ye zolf-e to del rā hamī koshad
bā zolf-e delkash-e to ke rā rū-ye goft o gūst?
ʿomrī-st tā ze zolf-e to būyī shenīde-am
z-ān bū dar mashām-e del-e man hanūz būst
Ḥāfeẓ bad ast ḥāl-e parīshān-e to, valī
bar bū-ye zolf-e yār parīshānī-yat nekūst
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.