Ghazal 72 (غزل ۷۲) · Divan of Hafez
راهیست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست
rāhīst rāh-e ʿeshq ke hīchash kenāre nīst
ānjā joz ān ke jān besepārand chāre nīst
har gah ke del be ʿeshq dehī khosh damī bovad
dar kār-e kheyr ḥājat-e hīch estekhāre nīst
mā rā ze manʿ-e ʿaql matarsān o mey biyār
k-ān sheḥne dar velāyat-e mā hīch kāre nīst
az chashm-e khod bepors ke mā rā ke mī-koshad
jānā gonāh-e ṭāleʿ o jorm-e setāre nīst
ū rā be chashm-e pāk tavān dīd chon helāl
har dīde jā-ye jelve-ye ān māh-pāre nīst
forṣat shomor ṭarīqe-ye rendī ke īn neshān
chon rāh-e ganj bar hame-kas āshkāre nīst
nagreft dar to gerye-ye Ḥāfeẓ be hīch rū
ḥeyrān-e ān delam ke kam az sang-e khāre nīst
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.