Ghazal 260 (غزل ۲۶۰) · Divan of Hafez
ای سروِ نازِ حُسن که خوش میروی به ناز
ey sarv-e nāz-e ḥosn ke khosh mī-ravī be nāz
ʿoshshāq rā be nāz-e to har laḥẓe ṣad nīāz
farkhonde bād ṭalʿat-e khūbat ke dar azal
bobrīde-and bar qad-e sarvat qabā-ye nāz
ān rā ke būy-e ʿambar-e zolf-e to ārzū-st
chon ʿūd gū bar ātash-e sowdā besūz o sāz
parvāne rā ze shamʿ bovad sūz-e del, valī
bī shamʿ-e ʿāreż-e to delam rā bovad godāz
ṣūfī ke bī to towbe ze mey karde būd, dūsh
beshkast ʿahd, chon dar-e mey-khāne dīd bāz
az ṭaʿne-ye raqīb nagardad ʿīār-e man
chon zar agar barand marā dar dahān-e gāz
del k-az ṭavāf-e kaʿbe-ye kūyat voqūf yāft
az showq-e ān ḥarīm nadārad sar-e Ḥejāz
har dam be khūn-e dīde che ḥājat vożū? cho nīst
bī ṭāq-e abrū-ye to, namāz-e marā javāz
chon bāde bāz bar sar-e khom raft kaf-zanān
Ḥāfeẓ ke dūsh az lab-e sāqī shenīd rāz
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.