روزْگاری‌ست که سودایِ بُتان، دینِ من است

The verse

Hafez of Shiraz

غَمِ این کار‌، نِشاطِ دِلِ غَمْگینِ من است

دیدنِ رویِ تو را دیده‌یِ جان‌بین باید

وین کجا مَرْتَبِه‌یِ چَشْمِ جَهان‌بینِ من است؟

یارِ من باش که زیبِ فَلَک و زینتِ دَهْر

از مَهِ رویِ تو و اَشْکِ چو پَروینِ من است

تا مرا عشقِ تو، تعلیمِِ سُخَن‌گفتن کرد

خَلق را وِردِ زبان، مَدْحَت و تَحسینِ من است

دولتِ فَقْر خدایا به من ارزانی دار

کاین کِرامت، سَبَبِ حِشْمَت و تَمکینِ من است

واعِظِ شِحنه‌شناس، این عَظِمَت گو مَفُروش

زان که مَنْزِلْگَهِ سُلطان، دِلِ مِسْکینِ من است

یا رب این کَعْبِه‌یِ مَقْصود، تَماشاگَهِ کیست؟

که مُغِیلانِ طَریقش، گُل و نَسْرینِ من است

«حافظ» از حشمتِ پرویز، دگر، قِصِّه مَخوان

که لَبَش، جُرْعِه‌کَشِ خُسروِ شیرینِ من است

Transliteration

rūzgārī-st ke sowdā-ye botān dīn-e man ast

gham-e īn kār neshāṭ-e del-e ghamgīn-e man ast

dīdan-e rūy-e to rā dīde-ye jān-bīn bāyad

vīn kojā martabe-ye chashm-e jahān-bīn-e man ast

yār-e man bāsh ke zīb-e falak o zīnat-e dahr

az mah-e rūy-e to o ashk-e cho parvīn-e man ast

tā marā ʿeshq-e to taʿlīm-e sokhan-goftan kard

khalq rā verd-e zabān madḥat o taḥsīn-e man ast

dowlat-e faqr khodāyā be-man arzānī dār

kīn karāmat sabab-e ḥeshmat o tamkīn-e man ast

vāʿeẓ-e sheḥne-shenās īn ʿaẓemat gū mafrūsh

zān ke manzelgah-e solṭān del-e meskīn-e man ast

yā rab īn kaʿbe-ye maqṣūd tamāshāgah-e kī-st

ke moghīlān-e ṭarīqash gol o nasrīn-e man ast

Ḥāfeẓ az ḥeshmat-e parvīz degar qeṣṣe makhān

ke labash jorʿe-kash-e khosrov-e shīrīn-e man ast

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.