Ghazal 378 (غزل ۳۷۸) · Divan of Hafez
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
mā nagūyīm bad o meyl be nā-ḥaq nakonīm
jāme-ye kas siyah o dalq-e khvod azraq nakonīm
ʿeyb-e darvīsh o tavāngar be kam o bīsh bad ast
kār-e bad maṣlaḥat ān ast ke moṭlaq nakonīm
raqam-e moghalṭe bar daftar-e dānesh nazanīm
serr-e ḥaq bar varaq-e shoʿbade molḥaq nakonīm
shāh agar jorʿe-ye rendān na be ḥormat nūshad
eltefāt-ash be mey-e ṣāf-e moravvaq nakonīm
khvosh barānīm jahān dar naẓar-e rāh-ravān
fekr-e asb-e siyah o zīn-e mogharraq nakonīm
āsemān kashtī-ye arbāb-e honar mī-shekanad
tekye ān beh ke bar īn baḥr-e moʿallaq nakonīm
gar badī goft ḥasūdī o rafīqī ranjīd
gū to khvosh bāsh ke mā gūsh be aḥmaq nakonīm
Ḥāfeẓ ar khaṣm khaṭā goft nagīrīm bar ū
var be ḥaq goft jadal bā sokhan-e ḥaq nakonīm
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.