Ghazal 45 (غزل ۴۵) · Divan of Hafez
در این زمانه، رفیقی که خالی از خَلَل است
dar īn zamāne rafīqī ke khālī az khalal ast
ṣorāḥī-ye mey-e nāb o safīne-ye ghazal ast
jarīde row ke gozargāh-e ʿāfiyat tang ast
piyāle gīr ke ʿomr-e ʿazīz bī-badal ast
na man ze bī-ʿamalī dar jahān malūlam o bas
malālat-e ʿolamā ham ze ʿelm-e bī-ʿamal ast
be-chashm-e ʿaql dar īn rahgozār-e por-āshūb
jahān o kār-e jahān bī-sobāt o bī-maḥal ast
begīr ṭorre-ye mah-chehre-ī o qeṣṣe makhān
ke saʿd o naḥs ze taʾsīr-e zohre o zoḥal ast
delam omīd-e farāvān be-vaṣl-e rūy-e to dāsht
valī ajal be-rah-e ʿomr rahzan-e amal ast
be-hīch dowr nakhāhand yāft hoshyārash
chonīn ke Ḥāfeẓ-e mā mast-e bāde-ye azal ast
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.