Ghazal 138 (غزل ۱۳۸) · Divan of Hafez
یاد باد آن که ز ما وقتِ سفر یاد نکرد
yād bād ān ke ze mā vaqt-e safar yād nakard
be vedāʿī del-e ghamdīde-ye mā shād nakard
ān javānbakht ke mīzad raqam-e kheyr o qabūl
bande-ye pīr nadānam ze che āzād nakard
kāghazīn jāme be khūnāb beshūyam ke falak
rahnemūnīm be pāy-e ʿalam-e dād nakard
del be ommīd-e ṣadāyī ke magar dar to resad
nālehā kard dar īn kūh ke Farhād nakard
sāye tā bāzgereftī ze chaman morgh-e saḥar
āshiyān dar shekan-e ṭorre-ye shemshād nakard
shāyad ar peyk-e ṣabā az to biyāmūzad kār
zān ke chālāktar az īn ḥarakat bād nakard
kelk-e mashshāṭe-ye ṣonʿash nakeshad naqsh-e morād
har ke eqrār bedīn ḥosn-e khodādād nakard
moṭrebā parde begardān o bezan rāh-e ʿerāq
ke bedīn rāh beshod yār o ze mā yād nakard
ghazaliyāt-e ʿerāqīst sorūd-e Ḥāfeẓ
ke shenīd īn rah-e delsūz ke faryād nakard
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.