Ghazal 401 (غزل ۴۰۱) · Divan of Hafez
چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
chūn shavam khāk-e rahash dāman bayafshānad ze man
var begūyam del begardān rū begardānad ze man
rūy-e rangīn rā be har kas mī-namāyad hamcho gol
var begūyam bāzpūshān bāzpūshānad ze man
chashm-e khod rā goftam ākher yek nazar sīrash bebīn
goft mī-khāhī magar tā jūy-e khūn rānad ze man
ū be khūnam teshne va man bar labash tā chūn shavad
kām bestānam az ū yā dād bestānad ze man
gar cho Farhādam be talkhī jān barāyad bāk nīst
bas hekāyat-hā-ye shīrīn bāz mī-mānad ze man
gar cho shamʿash pīsh mīram bar ghamam khandān shavad
var beranjam khāter-e nāzok beranjānad ze man
dūstān jān dāde-am bahr-e dahānash bengarīd
k-ū be chīzī mokhtaṣar chūn bāz mī-mānad ze man
ṣabr kon Ḥāfeẓ ke gar z-īn dast bāshad dars-e gham
ʿeshq dar har gūshe-ī afsāne-ī khvānad ze man
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.