Ghazal 344 (غزل ۳۴۴) · Divan of Hafez
عمریست تا من در طلب، هر روز گامی میزنم
ʿomrīst tā man dar ṭalab, har rūz gāmī mīzanam
dast-e šafāʿat har zamān dar nīk nāmī mīzanam
bī māh-e mehrafrūz-e khod, tā bogzarānam rūz-e khod
dāmī be rāhī mīneham, morghī be dāmī mīzanam
owrang kū? golčehr kū? naqš-e vafā o mehr kū?
ḥālī man andar ʿāšeqī, dāv-e tamāmī mīzanam
tā bū ke yābam āgahī az sāye-ye sarv-e sahī
golbāng-e ʿešq az har ṭaraf, bar khoš kharāmī mīzanam
harčand kān ārām-e del, dānam nabakhšad kām-e del
naqš-e khiyālī mīkešam, fāl-e davāmī mīzanam
dānam sar ārad ghoṣṣe rā, rangīn barārad qeṣṣe rā
īn āh-e khūn afšān ke man, har ṣobḥ o šāmī mīzanam
bā ān ke az vey ghāyebam, vaz mey čo ḥāfeẓ tāyebam
dar majles-e rūḥāniyān, gah gāh jāmī mīzanam
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.