Ghazal 345 (غزل ۳۴۵) · Divan of Hafez
بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟
bī to ey sarv-e ravān, bā gol o golšan če konam
zolf-e sonbol če kešam ʿāreż-e sūsan če konam
āh kaz ṭaʿne-ye badkhvāh nadīdam rūyat
nīst čon āyeneam rūy ze āhan, če konam
borow ey nāṣeḥ o bar dordkešān khorde magīr
kārfarmā-ye qadar mīkonad īn, man če konam
barq-e gheyrat čo čonīn mījahad az makman-e gheyb
to befarmā ke man-e sūkhte kharman če konam
šāh-e torkān čo pasandīd o be čāham andākht
dastgīr ar našavad loṭf-e tahamtan če konam
madadī gar be čerāghī nakonad ātaš-e ṭūr
čāre-ye tīrešab-e vādī-ye ayman če konam
ḥāfeẓā kholdebarīn khāne-ye mowrūs-e man ast
andar īn manzel-e vīrāne nešīman če konam
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.