Ghazal 161 (غزل ۱۶۱) · Divan of Hafez
کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
key sheʿr-e tar angīzad khāṭer ke ḥazīn bāshad
yek nokte az īn maʿnī goftīm o hamīn bāshad
az laʿl-e to gar yābam angoshtarī-ye zenhār
ṣad molk-e Soleymānam dar zīr-e negīn bāshad
ghamnāk nabāyad būd az ṭaʿn-e ḥasūd ey del
shāyad ke cho vābīnī kheyr-e to dar īn bāshad
har kʾow nakonad fahmī z-īn kelk-e khiyāl-angīz
naqshash be ḥarām ar khod ṣūratgar-e Chīn bāshad
jām-e mey o khūn-e del har yek be kasī dādand
dar dāyere-ye qesmat owżāʿ chonīn bāshad
dar kār-e golāb o gol ḥokm-e azalī īn būd
k-īn shāhed-e bāzārī v-ān parde-neshīn bāshad
ān nīst ke Ḥāfeẓ rā rendī beshod az khāṭer
k-īn sābeqe-ye pīshīn tā rūz-e pasīn bāshad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.