Ghazal 237 (غزل ۲۳۷) · Divan of Hafez
نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید
nafas bar-āmad o kām az to bar nemī-āyad
faghān ke bakht-e man az khāb dar nemī-āyad
ṣabā be chashm-e man andākht khākī az kūyash
ke āb-e zendegīyam dar naẓar nemī-āyad
qad-e boland-e to rā tā be bar nemī-gīram
derakht-e kām o morādam be bar nemī-āyad
magar be rūy-e delārāy-e yār-e mā var nī
be hīch vajh degar kār bar nemī-āyad
moqīm-e zolf-e to shod del ke khosh savādī dīd
vaz ān gharīb-e balā-kash khabar nemī-āyad
ze shast-e ṣedq goshādam hezār tīr-e doʿā
valī che sūd yekī kārgar nemī-āyad
basam ḥekāyat-e del hast bā nasīm-e saḥar
valī be bakht-e man emshab saḥar nemī-āyad
dar īn khiyāl be sar shod zamān-e ʿomr o hanūz
balā-ye zolf-e siyāhat be sar nemī-āyad
ze bas ke shod del-e Ḥāfeẓ ramīde az hame kas
konūn ze ḥalqe-ye zolfat be dar nemī-āyad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.