بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

The verse

Hafez of Shiraz

که تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد

دلم خزانهٔ اسرار بود و دستِ قضا

درش بِبَست و کلیدش به دل‌سِتانی داد

شکسته‌وار به درگاهت آمدم، که طبیب

به مومیاییِ لطفِ توام، نشانی داد

تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش

که دست دادش و یاریِ ناتوانی داد

برو معالجهٔ خود کن ای نصیحت‌گو

شراب و شاهدِ شیرین، که را زیانی داد؟

گذشت بر منِ مسکین و با رقیبان گفت

دریغ، حافظِ مسکینِ من، چه جانی داد

Transliteration

banafshe dūsh be gol goft o khosh neshānī dād

ke tāb-e man be jahān ṭorre-ye folānī dād

delam khazāne-ye asrār būd o dast-e qażā

darash bebast o kelīdash be delsetānī dād

shekastevār be dargāhat āmadam ke ṭabīb

be mūmiyāyī-ye loṭf-e toʾam neshānī dād

tanash dorost o delash shād bād o khāṭer khosh

ke dast dādash o yārī-ye nātavānī dād

borow moʿāleje-ye khod kon ey naṣīḥatgū

sharāb o shāhed-e shīrīn ke rā ziyānī dād

gozasht bar man-e meskīn o bā raqībān goft

darīgh Ḥāfeẓ-e meskīn-e man che jānī dād

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.