Ghazal 231 (غزل ۲۳۱) · Divan of Hafez
گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید
goftam gham-e to dāram goftā ghamat sarāyad
goftam ke māh-e man show goftā agar barāyad
goftam ze mehrvarzān rasm-e vafā bīāmūz
goftā ze khūbrūyān īn kār kamtar āyad
goftam ke bar khīālat rāh-e naẓar bebandam
goftā ke shabrov ast ū az rāh-e dīgar āyad
goftam ke būy-e zolfat gomrāh-e ʿālamam kard
goftā agar bedānī ham ūt rahbar āyad
goftam khoshā havāyī kaz bād-e ṣobḥ khīzad
goftā khonok nasīmī kaz kūy-e delbar āyad
goftam ke nūsh-e laʿlat mā rā be ārezū kosht
goftā to bandegī kon kāū bandeparvar āyad
goftam del-e raḥīmat key ʿazm-e ṣolḥ dārad
goftā magūy bā kas tā vaqt-e ān darāyad
goftam zamān-e ʿeshrat dīdī ke chon sar āmad
goftā khamūsh Ḥāfeẓ kaīn ghoṣṣe ham sar āyad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.