Ghazal 299 (غزل ۲۹۹) · Divan of Hafez
اگر شراب خوری جُرعهای فشان بر خاک
agar sharāb khorī jorʿeʾī feshān bar khāk
az ān gonāh ke nafʿī resad be gheyr, che bāk?
boro be har che to dārī bokhor, darīgh makhor
ke bīdarīgh zanad rūzgār tīgh-e halāk
be khāk-e pāy-e to ey sarv-e nāzparvar-e man
ke rūz-e vāqeʿe pā vā magīram az sar-e khāk
che dūzakhī, che beheshtī, che ādamī, che parī
be mazhab-e hame kofr-e ṭarīqat ast emsāk
mohandes-e falakī, rāh-e deyr-e shesh jahatī
chenān bebast ke rah nīst zīr-e deyr-e maghāk
farīb-e dokhtar-e raz ṭorfe mīzanad rah-e ʿaql
mabād tā be qiyāmat kharāb ṭāram-e tāk
be rāh-e meykade, Ḥāfeẓ! khosh az jahān raftī
doʿā-ye ahl-e delat bād, mūnes-e del-e pāk
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.