Ghazal 151 (غزل ۱۵۱) · Divan of Hafez
دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمیارزد
damī bā gham be sar bordan, jahān yek sar nemī-arzad
be mey befrūsh dalq-e mā, k-az īn behtar nemī-arzad
be kūy-e mey forūshānash, be jāmī bar nemī-gīrand
zehī sajjāde-ye taqvā ke yek sāghar nemī-arzad
raqībam sarzanesh-hā kard k-az īn bāb rokh bartāb
che oftād īn sar-e mā rā ke khāk-e dar nemī-arzad?
shokūh-e tāj-e solṭānī ke bīm-e jān dar ū darj ast
kolāhī delkash ast ammā be tark-e sar nemī-arzad
che āsān mī-namūd avval gham-e daryā be būy-e sūd
ghalaṭ kardam ke īn ṭūfān be ṣad gowhar nemī-arzad
to rā ān beh ke rūy-e khvod ze moshtāqān bepūshānī
ke shādī-ye jahāngīrī, gham-e lashkar nemī-arzad
cho Ḥāfeẓ dar qanāʿat kūsh o az donyā-ye dūn begzar
ke yek jo mennat-e dūnān do ṣad man zar nemī-arzad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.