Ghazal 436 (غزل ۴۳۶) · Divan of Hafez
آن غالیهخط گر سوی ما نامه نوشتی
ān ghālīye-khaṭ gar sūy-e mā nāme neveshtī
gardūn varaq-e hastī-ye mā darnaneveshtī
har chand ke hejrān s̄amar-e vaṣl barārad
dehqān-e jahān kāsh ke īn tokhm nakeshtī
āmorzesh naqd ast kasī rā ke dar īn jā
yārī-st cho ḥūrī o sarāyī cho beheshtī
dar maṣṭabe-ye ʿeshq tanaʿʿom natavān kard
chon bālesh-e zar nīst besāzīm be-kheshtī
mafrūsh be-bāgh-e Eram o nakhvat-e Shaddād
yek shīshe mey o nūsh-labī o lab-e keshtī
tā key gham-e donyā-ye danī ey del-e dānā
ḥeyf ast ze khūbī ke shavad ʿāsheq-e zeshtī
ālūdegī-ye kherqe kharābī-ye jahān ast
kū rahravī ahl-e delī pāk-sereshtī
az dast cherā hesht sar-e zolf-e to Ḥāfeẓ
taqdīr chonīn būd che kardī ke naheshtī
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.