Fal-e Hafez

Ghazal 446 (غزل ۴۴۶) · Divan of Hafez

صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

The verse
Hafez of Shiraz
صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری
به یادگار بمانی که بوی او داری
دلم که گوهر اسرار حسن و عشق در اوست
توان به دست تو دادن گرش نکو داری
در آن شمایل مطبوع هیچ نتوان گفت
جز این قدر که رقیبان تندخو داری
نوای بلبلت ای گل کجا پسند افتد
که گوش و هوش به مرغان هرزه گو داری
به جرعه تو سرم مست گشت نوشت باد
خود از کدام خم است این که در سبو داری
به سرکشی خود ای سرو جویبار مناز
که گر بدو رسی از شرم سر فروداری
دم از ممالک خوبی چو آفتاب زدن
تو را رسد که غلامان ماه رو داری
قبای حسن فروشی تو را برازد و بس
که همچو گل همه آیین رنگ و بو داری
ز کنج صومعه حافظ مجوی گوهر عشق
قدم برون نه اگر میل جست و جو داری
Transliteration

ṣabā to nakhat-e ān zolf-e moshk-bū dārī

be-yādgār bemānī ke bū-ye ū dārī

delam ke gowhar-e asrār-e ḥosn-o ʿeshq dar ūst

tavān be-dast-e to dādan garash nekū dārī

dar ān shamāyel-e maṭbūʿ hīch natvān goft

joz īn qadar ke raqībān-e tondkhū dārī

navā-ye bolbolat ey gol kojā pasand oftad

ke gūsh-o hūsh be-morghān-e harze-gū dārī

be-jorʿe-ye to saram mast gasht nūshat bād

khod az kodām khom ast īn ke dar sabū dārī

be-sarkeshī-ye khod ey sarv-e jūybār manāz

ke gar bedū rasī az sharm sar forū-dārī

dam az mamālek-e khūbī cho āftāb zadan

to rā rasad ke gholāmān-e māh-rū dārī

qabā-ye ḥosn-forūshī to rā berāzad o bas

ke hamcho gol hame āyīn-e rang-o bū dārī

ze-konj-e ṣowmaʿe Ḥāfeẓ majūy gowhar-e ʿeshq

qadam borūn neh agar meyl-e jost-o-jū dārī

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.