Fal-e Hafez

Ghazal 317 (غزل ۳۱۷) · Divan of Hafez

فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم

The verse
Hafez of Shiraz
فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادَم
بندهٔ عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایرِ گلشنِ قُدسم چه دَهَم شَرحِ فِراق؟
که در این دامگَهِ حادثه چون اُفتادم
من مَلَک بودم و فردوسِ بَرین جایَم بود
آدَم آوَرد دَر این دِیرِ خَراب‌آبادَم
سایهٔ طوبی و دلجوییِ حور و لبِ حوض
به هوایِ سَرِ کویِ تو بِرَفت از یادم
نیست بر لوحِ دِلَم جُز اَلفِ قامَتِ دوست
چه کُنَم حَرفِ دِگَر یاد نداد اُستادم
کوکَبِ بَختِ مَرا هیچ مُنَجِّم نَشِناخت
یا رَب از مادرِ گیتی به چه طالع زادم؟
تا شُدم حَلقه به گوشِ دَرِ میخانهٔ عشق
هَر دَم آیَد غَمی اَز نو به مُبارَکبادَم
می‌خورَد خونِ دِلَم مَردُمکِ دیده، سِزاست
که چرا دِل به جِگرگوشهٔ مَردُم دادَم
پاک کن چهرهٔ حافظ به سَرِ زُلف زِ اَشک
وَر نَه این سیلِ دَمادَم بِبَرَد بُنیادَم
Transliteration

fāsh mī-gūyam-o az gofte-ye khod delshādam

bande-ye ʿeshqam-o az har do jahān āzādam

ṭāyer-e golshan-e qodsam che daham sharḥ-e ferāq?

ke dar īn dāmgah-e ḥādese chūn oftādam

man malak būdam-o ferdows-e barīn jāyam būd

Ādam āvard dar īn deyr-e kharābābādam

sāye-ye ṭūbā-vo deljūyī-ye ḥūr-o lab-e ḥowż

be havā-ye sar-e kūy-e to beraft az yādam

nīst bar lowḥ-e delam joz alf-e qāmat-e dūst

che konam ḥarf-e degar yād nadād ostādam

kowkab-e bakht-e marā hīch monajjem nashenākht

yā rab az mādar-e gītī be che ṭāleʿ zādam?

tā shodam ḥalqe be gūsh-e dar-e meykhāne-ye ʿeshq

har dam āyad ghamī az now be mobārakbādam

mī-khorad khūn-e delam mardomak-e dīde, sezāst

ke cherā del be jegargūshe-ye mardom dādam

pāk kon chehre-ye Ḥāfeẓ be sar-e zolf ze ashk

var na īn seyl-e damādam bebarad bonyādam

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.