Ghazal 339 (غزل ۳۳۹) · Divan of Hafez
خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم
khiyāl-e rūy-e to chon bogzarad be golshan-e chashm
del az pey-e naẓar āyad be sūy-e rowzan-e chashm
sezā-ye tekye gahat manẓarī namī-bīnam
manam ze ʿālam-o īn gūshe-ye moʿayyan-e chashm
biyā ke laʿl-o gohar dar nesār-e maqdam-e to
ze ganj-khāne-ye del mī-kasham be rowzan-e chashm
saḥar sereshk-e ravānam sar-e kharābī dāsht
garam na khūn-e jegar mī-gereft dāman-e chashm
nokhost rūz ke dīdam rokh-e to del mī-goft
agar resad khalalī, khūn-e man be gardan-e chashm
be būy-e mojde-ye vaṣl-e to tā saḥar, shab-e dūsh
be rāh-e bād nahādam cherāgh-e rowshan-e chashm
be mardomī ke del-e dardmand-e Ḥāfeẓ rā
mazan be nāvak-e deldūz-e mardom afkan-e chashm
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.