Ghazal 47 (غزل ۴۷) · Divan of Hafez
به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانست
be-kūy-e meykade har sālekī ke rah dānest
darī degar zadan andīshe-ye tabah dānest
zamāne afsar-e rendī nadād joz be-kasī
ke sar-farāzī-ye ʿālam dar īn kolah dānest
bar āstāne-ye meykhāne har ke yāft rahī
ze feyż-e jām-e mey asrār-e khānqah dānest
har ān ke rāz-e do ʿālam ze khaṭṭ-e sāghar khānd
romūz-e jām-e jam az naqsh-e khāk-e rah dānest
varā-ye ṭāʿat-e dīvānegān ze mā maṭalab
ke sheykh-e mazhab-e mā ʿāqelī gonah dānest
delam ze narges-e sāqī amān nakhāst be-jān
cherā ke shīve-ye ān tork-e del-siyah dānest
ze jowr-e kowkab-e ṭāleʿ saḥargahān chashmam
chenān gerīst ke nāhīd dīd o mah dānest
ḥadīs-e Ḥāfeẓ o sāghar ke mī-zanad penhān
che jāy-e moḥtaseb o sheḥne pādshah dānest
boland-martabe shāhī ke noh revāq-e sepehr
nemūne-ī ze kham-e ṭāq-e bārgah dānest
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.