Ghazal 316 (غزل ۳۱۶) · Divan of Hafez
زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم
zolf bar bād made tā nadahī bar bādam
nāz bonyād makon tā nakanī bonyādam
mey makhor bā hame kas tā nakhoram khūn-e jegar
sar makesh tā nakeshad sar be falak faryādam
zolf rā ḥalqe makon tā nakonī dar bandam
ṭorre rā tāb made tā nadahī bar bādam
yār-e bīgāne mashow tā nabarī az khīsham
gham-e aghyār makhor tā nakonī nāshādam
rokh barafrūz ke fāregh konī az barg-e golam
qad barafrāz ke az sarv konī āzādam
shamʿ-e har jamʿ mashow var na besūzī mā rā
yād-e har qowm makon tā naravī az yādam
shohre-ye shahr mashow tā nanaham sar dar kūh
shūr-e shīrīn manamā tā nakonī Farhādam
raḥm kon bar man-e meskīn-o be faryādam ras
tā be khāk-e dar-e Āṣef naresad faryādam
Ḥāfeẓ az jowr-e to ḥāshā ke begardānad rūy
man az ān rūz ke dar band-e toʾam āzādam
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.