Ghazal 355 (غزل ۳۵۵) · Divan of Hafez
حالیا مصلحتِ وقت در آن میبینم
ḥāliyā maṣlaḥat-e vaqt dar ān mībīnam
ke kašam rakht be meykhāne o khoš benšīnam
jām-e mey gīram o az ahl-e riyā dūr šavam
yaʿnī az ahl-e jahān pākdelī bogzīnam
joz ṣorāḥī o ketābam nabovad yār o nadīm
tā ḥarīfān-e daghā rā be jahān kam bīnam
sar be āzādegī az khalq barāram čon sarv
gar dahad dast ke dāman ze jahān darčīnam
bas ke dar kherqe-ye ālūde zadam lāf-e ṣalāḥ
šarmsār az rokh-e sāqī o mey-e rangīnam
sīne-ye tang-e man o bār-e gham-e ū, heyhāt
mard-e īn bār-e gerān nīst del-e meskīnam
man agar rend-e kharābātam o gar zāhed-e šahr
īn matāʿam ke hamībīnī o kamtar zīnam
bande-ye āṣef-e ʿahdam delam az rāh mabar
ke agar dam zanam az čarkh bekhvāhad kīnam
bar delam gard-e setamhāst khodāyā mapasand
ke mokaddar šavad āyīne-ye mehrāyīnam
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.