Ghazal 248 (غزل ۲۴۸) · Divan of Hafez
ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر
ey ṣabā nakhatī az kūy-e folānī be man ār
zār o bīmār-e ghamam rāḥat-e jānī be man ār
qalb-e bī-ḥāṣel-e mā rā bezan eksīr-e morād
yaʿnī az khāk-e dar-e dūst neshānī be man ār
dar kamīngāh-e naẓar bā del-e khwīsham jang ast
ze abrū o ghamze-ye ū tīr o kamānī be man ār
dar gharībī o ferāq o gham-e del pīr shodam
sāghar-e mey ze kaf-e tāze javānī be man ār
monkerān rā ham az īn mey do se sāghar bechashān
vagar īshān nastānand ravānī be man ār
sāqiyā ʿeshrat-e emrūz be fardā mafekan
yā ze dīvān-e qażā khaṭṭ-e amānī be man ār
delam az dast beshod dūsh cho Ḥāfeẓ mī-goft
kay ṣabā nakhatī az kūy-e folānī be man ār
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.