Ghazal 222 (غزل ۲۲۲) · Divan of Hafez
از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود
az sar-e kūy-e to har kū be malālat beravad
naravad kārash o ākher be khejālat beravad
kārvānī ke bovad badraqe-ash ḥefẓ-e khodā
be tajammol beneshīnad, be jalālat beravad
sālek az nūr-e hedāyat bebarad rāh be dūst
ke be jāyī naresad gar be żalālat beravad
kām-e khod ākher-e ʿomr az mey o maʿshūq begīr
ḥeyf-e owqāt ke yek sar be baṭālat beravad
ey dalīl-e del-e gomgashte! khodā rā madadī
ke gharīb ar nabarad rah, be delālat beravad
ḥokm-e mastūrī o mastī hame bar khātemat ast
kas nadānest ke ākher be che ḥālat beravad
Ḥāfeẓ az cheshme-ye ḥekmat be kaf āvar jāmī
bū ke az lowḥ-e delat naqsh-e jahālat beravad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.