Ghazal 448 (غزل ۴۴۸) · Divan of Hafez
ای که در کوی خرابات مقامی داری
ey ke dar kūy-e kharābāt maqāmī dārī
Jam-e vaqt-e khodī ar dast be-jāmī dārī
ey ke bā zolf-o rokh-e yār gozārī shab-o rūz
forṣatat bād ke khosh ṣobḥī-yo shāmī dārī
ey ṣabā sūkhtegān bar sar-e rah montaẓerand
gar az ān yār-e safar-karde payāmī dārī
khāl-e sarsabz-e to khosh dāne-ye ʿeyshīst valī
bar kenār-e chamanash veh ke che dāmī dārī
bū-ye jān az lab-e khandān-e qadaḥ mī-shenavam
beshnow ey khāje agar z-ān ke mashāmī dārī
chon be-hangām-e vafā hīch sabātīt nabūd
mī-konam shokr ke bar jowr davāmī dārī
nām-e nīk ar ṭalabad az to gharībī che shavad
tūyī emrūz dar īn shahr ke nāmī dārī
bas doʿā-ye saḥarat mūnes-e jān khāhad būd
to ke chon Ḥāfeẓ-e shab-khīz gholāmī dārī
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.