Ghazal 220 (غزل ۲۲۰) · Divan of Hafez
از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد
az dīde khūn-e del hame bar rūy-e mā ravad
bar rūy-e mā ze dīde che gūyam cheh-hā ravad
mā dar darūn-e sīne havāyī nahofte-īm
bar bād agar ravad del-e mā z-ān havā ravad
khorshīd-e khāvarī konad az rashk jāme chāk
gar māh-e mehr-parvar-e man dar qabā ravad
bar khāk-e rāh-e yār nehādīm rūy-e khīsh
bar rūy-e mā ravāst agar āshnā ravad
seyl ast āb-e dīde o har kas ke begzarad
gar khod delash ze sang bovad ham ze jā ravad
mā rā be āb-e dīde shab o rūz mājarā-st
z-ān rahgozar ke bar sar-e kūyash cherā ravad
Ḥāfeẓ be kūy-e meykade dāyem be ṣedq-e del
chon ṣūfīyān-e sowmeʿe dār az ṣafā ravad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.