Ghazal 130 (غزل ۱۳۰) · Divan of Hafez
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
saḥar bolbol ḥekāyat bā ṣabā kard
ke ʿeshq-e rūy-e gol bā mā che-hā kard
az ān rang-e rokham, khūn dar del oftād
v-az ān golshan, be khāram mobtalā kard
gholām-e hemmat-e ān nāzanīnam
ke kār-e kheyr bī rūy-o riyā kard
man az bīgānegān dīgar nanālam
ke bā man harche kard ān āshnā kard
gar az solṭān ṭamaʿ kardam, khaṭā būd
v-ar az delbar vafā jostam, jafā kard
khoshash bād ān nasīm-e ṣobḥgāhī
ke dard-e shab-neshīnān rā davā kard
neqāb-e gol kashīd-o zolf-e sonbol
gereh-band-e qabā-ye ghonche vā kard
be har sū bolbol-e ʿāsheq dar afghān
tanaʿʿom az miyān, bād-e ṣabā kard
beshārat bar be kūy-e mey forūshān
ke Ḥāfeẓ towbe az zohd-e riyā kard
vafā az khājegān-e shahr bā man
kamāl-e dowlat-o dīn Bo'l-vafā kard
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.