Ghazal 402 (غزل ۴۰۲) · Divan of Hafez
نکتهای دلکَش بگویم خالِ آن مَهرو ببین
nokte-ī delkash begūyam khāl-e ān mah-rū bebīn
ʿaql o jān rā baste-ye zanjīr-e ān gīsū bebīn
ʿeyb-e del kardam ke vaḥshī-vażʿ o harjāyī mabāsh
goft chashm-e shīrgīr o ghonj-e ān āhū bebīn
ḥalqe-ye zolfash tamāshākhāne-ye bād-e ṣabāst
jān-e ṣad ṣāḥeb-del ān jā baste-ye yek mū bebīn
ʿābedān-e āftāb az delbar-e mā ghāfel-and
ey malāmat-gū khodā rā rū mabīn ān rū bebīn
zolf-e del-dozdash ṣabā rā band bar gardan nahād
bā havādārān-e rah-row ḥīle-ye hendū bebīn
īn-ke man dar jost-o-jūy-e ū ze khod fāregh shodam
kas nadīde-st o nabīnad meslash az har sū bebīn
Ḥāfeẓ ar dar gūshe-ye meḥrāb mī-nālad ravāst
ey naṣīḥat-gū khodā rā ān kham-e abrū bebīn
az morād-e shāh Manṣūr ey falak sar barmatāb
tīzī-ye shamshīr bengar qovvat-e bāzū bebīn
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.