Ghazal 389 (غزل ۳۸۹) · Divan of Hafez
چو گل هر دم به بویت جامه در تن
cho gol har dam be būyat jāme dar tan
konam chāk az garībān tā be dāman
tanat rā dīd gol gūyī ke dar bāgh
cho mastān jāme rā bedrīd bar tan
man az dast-e ghamat moshkel baram jān
valī del rā to āsān bordī az man
be qowl-e doshmanān bargashtī az dūst
nagardad hīch kas bā dūst doshman
tanat dar jāme chon dar jām-e bāde
delat dar sīne chon dar sīm āhan
bebār ey shamʿ ashk az chashm-e khūnīn
ke shod sūz-e delat bar khalq rowshan
makon k-az sīne-am āh-e jegar-sūz
barāyad hamcho dūd az rāh-e rowzan
delam rā mashkan o dar pā mayandāz
ke dārad dar sar-e zolf-e to maskan
cho del dar zolf-e to baste-st Ḥāfeẓ
bedīn sān kār-e ū dar pā mayafkan
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.