گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

The verse

Hafez of Shiraz

چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

شیرین‌تر از آنی به شکرخنده که گویم

ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی

تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه

هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی

صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام

چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی؟

گویی بدهم کامت و جانت بستانم

ترسم ندهی کامم و جانم بستانی

چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند

بیمار که دیده‌ست بدین سخت کمانی

چون اشک بیندازیش از دیدهٔ مردم

آن را که دمی از نظر خویش برانی

Transliteration

goftand khalāyeq ke toʾī Yūsof-e sānī

chon nīk bedīdam be ḥaqīqat be az ānī

shīrīntar az ānī be shekarkhande ke gūyam

ey khosrow-e khūbān ke to Shīrīn-e zamānī

tashbīh-e dahānat natavān kard be ghonche

hargez nabovad ghonche bedīn tang dahānī

ṣad bār begoftī ke daham z-ān dahanat kām

chon sūsan-e āzāde cherā jomle zabānī

gūyī bedaham kāmat o jānat bestānam

tarsam nadahī kāmam o jānam bestānī

chashm-e to khadang az separ-e jān gozarānad

bīmār ke dīde-st bedīn sakht kamānī

chon ashk bīandāzīsh az dīde-ye mardom

ān rā ke damī az naẓar-e khvīsh berānī

The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.

Draw your own fal

Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.