Ghazal 375 (غزل ۳۷۵) · Divan of Hafez
صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم
ṣūfī biyā ke kherqe-ye sālūs barkashīm
v-īn naqsh-e zarq rā khaṭ-e boṭlān be sar kashīm
nazr o fotūḥ-e ṣowmaʿe dar vajh-e mey nahīm
dalq-e riyā be āb-e kharābāt barkashīm
fardā agar na rowże-ye reżvān be mā dahand
ghelmān ze rowże ḥūr ze jannat be darkashīm
bīrūn jahīm sarkhvosh o az bazm-e ṣūfiyān
ghārat konīm bāde o shāhed be bar kashīm
ʿeshrat konīm var na be ḥasrat koshandemān
rūzī ke rakht-e jān be jahānī degar kashīm
serr-e khodā ke dar tatoq-e gheyb monzavīst
mastāne-ash neqāb ze rokhsār barkashīm
kū jelve-ī ze abrū-ye ū tā cho māh-e now
gūy-e sepehr dar kham-e chowgān-e zar kashīm
Ḥāfeẓ na ḥadd-e māst chonīn lāf-hā zadan
pāy az gelīm-e khvīsh cherā bīshtar kashīm
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.