Ghazal 280 (غزل ۲۸۰) · Divan of Hafez
چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش
cho bar šekast ṣabā zolf-e ʿanbar-afšānaš
be har šekaste ke peyvast, tāze šod jānaš
kojāst hamnafasī? tā be šarḥ ʿarze daham
ke del che mī-kešad az rūzgār-e hejrānaš
zamāne az varaq-e gol, mesāl-e rūy-e to bast
valī ze šarm-e to dar ghonche kard penhānaš
to khofte-ī o našod ʿešq rā karāne padīd
tabārak-allāh az īn rah ke nīst pāyānaš
jamāl-e Kaʿbe magar ʿozr-e rahravān khāhad?
ke jān-e zende-delān sūkht dar biyābānaš
bedīn šekaste-ye beyt ol-ḥazan ke mī-ārad
nešān-e Yūsof-e del az chah-e zanakhdānaš?
begīram ān sar-e zolf o be dast-e khāje deham
ke sūkht Ḥāfeẓ-e bī-del ze makr o dastānaš
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.