Ghazal 156 (غزل ۱۵۶) · Divan of Hafez
به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسد
be ḥosn o kholq o vafā kas be yār-e mā naresad
to rā dar īn sokhan, enkār-e kār-e mā naresad
agar che ḥosn forūshān be jelve āmade-and
kasī be ḥosn o malāḥat be yār-e mā naresad
be ḥaqq-e ṣoḥbat-e dīrīn ke hīch maḥram-e rāz
be yār-e yek jahat ḥaq-gozār-e mā naresad
hezār naqsh barāyad ze kelk-e ṣonʿ o yekī
be del-pazīrī naqsh-e negār-e mā naresad
hezār naqd be bāzār-e kāʾenāt ārand
yekī be sekke-ye ṣāḥeb ʿayār-e mā naresad
darīgh qāfele-ye ʿomr k-ān chenān raftand
ke gardeshān be havā-ye diyār-e mā naresad
delā ze ranj-e ḥasūdān maranj o vāseq bāsh
ke bad be khāṭer-e omīdvār-e mā naresad
chenān bezī ke agar khāk-e rah shavī kas rā
ghobār-e khāṭerī az rahgozār-e mā naresad
besūkht Ḥāfeẓ o tarsam ke sharḥ-e qeṣṣe-ye ū
be samʿ-e pādshah-e kāmgār-e mā naresad
The Persian verses are from the Divan of Hafez of Shiraz, drawn from the public-domain ganjoor archive, and presented unchanged. The transliteration is model-assisted and awaiting review by a Persian-literate reader — if you spot a slip, we’d love to hear.
Hold a question in your heart, and let a verse of Hafez answer it.